Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 lipca 2026 r. V. K. (dalej: strona skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego sprawy w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy.
W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 28 lipca 2026 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została skierowana na podany w skardze adres do doręczeń i doręczona 24 sierpnia 2026 r. osobie upoważnionej do odbioru korespondencji (k. 11 akt sądowych). W zakreślonym terminie skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu.
Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.); dalej: "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
W myśl zaś art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy od skargi nie został uiszczony wpis, strona wnosząca ten środek zaskarżenia powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną kwotę. Zaniedbanie tego obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a.
W realiach niniejszej sprawy, Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec skutecznego doręczenia w dniu 24 sierpnia 2026 r., termin na uzupełnienie braków fiskalnych skargi upłynął z dniem 31 sierpnia 2026 r. (poniedziałek). Czynności wskazane w wezwaniu, pomimo pouczenia o rygorze odrzucenia skargi, nie zostały jednak wykonane w terminie, wobec czego skarga podlegała odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.