Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. W. M. wniosła do D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. o przyznanie jej odszkodowania w kwocie [...] zł, w trybie art. 160 K.p.a., w związku ze stwierdzeniem nieważności dwóch decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W.(PINB), a mianowicie decyzji Nr [...] z dnia [...] r. i decyzji Nr [...] z dnia [...] r.
W uzasadnieniu podania wnioskodawczym wskazała, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. był głównym wykonawcą działań, które w konsekwencji doprowadziły do bezprawnej rozbiórki nieruchomości będącej własnością strony występującej z żądaniem odszkodowania. W pierwszym etapie tych działań, PINB przyjął do dalszej w realizacji opinię z miesiąca [...] r. o stanie technicznym budynku opracowaną przez M. S. i T. J., tj. osoby, które nie posiadały wymaganych uprawnień do sporządzania opinii. Następnie organ ten sporządził protokół oględzin w dniu [...] r. bez udziału ekspertów oraz współwłaścicieli nieruchomości. W oparciu o te dokumenty wydane zostały w/w decyzje, których stwierdzenie nieważności zostało orzeczone decyzjami D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] i Nr [...]. Decyzjami, których nieważność stwierdził organ wyższego stopnia naruszone zostały w rażący sposób przepisy prawa budowlanego i ustawy o własności lokali.
W wyniku wniesienia zażalenia na bezczynność D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. w przedmiocie roszczeń odszkodowawczych Główny Inspektor Nadzoru _ Budowlanego uznając zażalenie za zasadne, postanowieniem z dnia [...] r. wydanym w trybie art. 37 § 2 K.p.a. wyznaczył organowi I instancji (DWINB) dodatkowy 14- dniowy termin na załatwienie przedmiotowej sprawy.
W dniu [...] r. W. M. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu na bezczynność D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, polegającą na nie wydaniu w zakreślonym terminie decyzji w sprawie odszkodowania. Skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do wydania decyzji w terminie 15 dni od daty wydania wyroku.
W odpowiedzi na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi. Organ wskazał, że fakt wydania przez DWINB powołanych decyzji "nieważnościowych" nie stanowi przesłanki do
Sygn. akt II SAB/Wr 62/03 3 zastosowania regulacji z art. 160 K.p.a. Przepis ten, zdaniem organu, może stanowić podstawę do dochodzenia przez stronę roszczeń odszkodowawczych jedynie w sytuacji, gdy strona poniosła rzeczywistą szkodę w wyniku wydania decyzji administracyjnej z naruszeniem art. 156 K.p.a.
Z powyższego wynika, że nie każdy przypadek wydania decyzji zawierającą wadę wskazaną w art. 156 K.p.a. powoduje możliwość dochodzenia roszczeń odszkodowawczych, musi to być bowiem taka decyzja, w wyniku której powstała realna szkoda dla strony postępowania.
W niniejszym postępowaniu zostało, co prawda wykazane, iż decyzje PINB zostały wydane z naruszeniem art. 156 K.p.a., jednakże jak niejednokrotnie wyjaśniono, nakazywały one jedynie opróżnienie i wyłączenie z użytkowania budynku. Strona, jak sama przyznaje, poniosła szkodę dopiero w wyniku dokonania rozbiórki budynku przy ul. H.-B. [...] we W., w którym posiadała własnościowy lokal mieszkalny. Szkoda materialna w postaci utraty lokalu mieszkalnego spowodowana została w wyniku decyzji administracyjnej nakazującej rozbiórkę budynku. Wydanej przez organ administracji architektoniczno- budowlanej. Dlatego też adresatem roszczeń winien być Prezydent W..
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sady administracyjne (...).
Wojewódzki Sąd Administracyjny właściwy jest, stosownie do art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), do kontroli legalności, czyli zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawie skarg na bezczynność organów w przypadku sprawy indywidualnej rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia (art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie, ale - mimo ustawowego obowiązku- nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności.
Kontrola Sądu w takich sprawach ogranicza się przede wszystkim do sprawdzenia, czy skarżąca wyczerpała środki zaskarżenia przewidziane w art. 37 K.p.a oraz czy zwłoka w wydaniu decyzji przekracza terminy określone w art. 35 K.p.a.
W niniejszej sprawie skarga spełnia powyższe wymogi. Skarga wniesiona została bowiem w sprawie, w której organ był zobowiązany do wydania decyzji w trybie art. 160 K.p.a w sprawie roszczeń odszkodowawczych, w związku ze stwierdzeniem nieważności dwóch decyzji administracyjnych Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W.. Skarga w tej sprawie jest dopuszczalna.
Skarżąca wyczerpała również środki przewidziane w art. 37 K.p.a., tzn. złożyła zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na bezczynność organu I instancji (DWINB we W.), który postanowieniem z dnia [...] r. zobowiązał D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. do wydania rozstrzygnięcia w wyznaczonym 14-dniowym terminie.
Zwłoka w wydaniu decyzji znacznie przekroczyła zarówno terminy określone w art. 35 K.p.a., jak też termin ustalony w postanowieniu z dnia [...] r. Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Do dnia rozprawy nie została wydana stosowna decyzja administracyjna. W świetle powyższych faktów, nie ulega wątpliwości, że D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. uchyla się od merytorycznego rozpoznania sprawy i wydania decyzji administracyjnej, która by w rozumieniu przepisu art. 104 K.p.a., rozstrzygała sprawę co do istoty.
Brak takiej decyzji, choćby negatywnej jak sugeruje odpowiedź na skargę organu, świadczy jednoznacznie o bezczynności D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W..
Bezczynność organu administracji publicznej, polegająca na uchylaniu się organu od wydania decyzji administracyjnej, oprócz tego, że powoduje niezałatwienie sprawy z wszelkimi tego konsekwencjami negatywnymi dla strony, pozbawia również stronę możliwości złożenia dalszych środków zaskarżenia, w tym wypadku wniesienia powództwa cywilnego do sądu powszechnego, co godzi już w konstytucyjne wolności i prawa człowieka i obywatela.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na postawie art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami
Sygn. akt II SAB/Wr 62/03 5 administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zobowiązał organ w określonym terminie do rozpatrzenia wniosku skarżącej w przedmiocie przyznania odszkodowania. Orzeczenie o kosztach wydane zostało na podstawie art. 200 cyt. wyżej ustawy.