Uzasadnienie
T. S. (skarżący) reprezentowany przez pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę z dnia [...] października 2019 r. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...] w postępowaniu rozgraniczeniowym.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 18 listopada 2019 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi ujawnionych na etapie jej wstępnego badania, przez podanie numeru PESEL skarżącego i złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
Również zarządzeniem z dnia 18 listopada 2019 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do wskazania, czy przed wniesieniem skargi wystąpiono w sprawie z zażaleniem lub ponagleniem do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096) – dalej jako "k.p.a.".
W wydanych zarządzeniach zakreślono termin na ich wykonanie wynoszący 7 dni.
W odpowiedzi na wezwanie, pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia [...] grudnia 2019 r. wskazał PESEL skarżącego, a w załączeniu nadesłał pełnomocnictwo. Ponadto poinformował, że skarżący na skutek całkowitej bezczynności w dniu [...] sierpnia 2019 r. skierował do Burmistrza Miasta i Gminy [...] pismo z prośbą o przyspieszenie. Wskazał, że "skarżący nie kierował pisma do organu wyższego stopnia, aby uniknąć dalszej zwłoki gdyż był cały czas w bezpośrednim kontakcie z prowadzącym sprawę pracownikiem i był przekonany, że ponaglenie odniesie skutek".
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) – dalej jako "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Stosownie do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096) – dalej jako "k.p.a.". stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność);
- 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).
Z kolei zgodnie z art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie;
- 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie ponaglenia przewidzianego w powołanym wyżej art. 37 k.p.a..
W myśl art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z kolei, zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Wyczerpanie przez skarżących trybu określonego w art. 37 § 1 k.p.a. poprzez uprzednie złożenie ponaglenia do organu wyższego stopnia, warunkowało złożenie do Sądu skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej.
Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego jak również pisma pełnomocnika skarżącego z dnia [...] grudnia 2019 r. nie wynika, aby skarżący złożył ponaglenie przed wniesieniem skargi do Sądu.
W tej sytuacji uznać należało, że w niniejszej sprawie nie został wyczerpany tryb przewidziany we wskazanym wcześniej art. 37 k.p.a.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono w pkt II postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.