Uzasadnienie
E.B. (dalej strona, skarżąca) wniosła, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Rady Gminy G., polegającą na nie wyłączeniu z głosowania dwojga radnych w przedmiocie podjęcia uchwały o przystąpieniu do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy G. w trakcie sesji Rady Gminy dniach 28 stycznia 2011 r. i 28 lutego 2011 r. oraz na nie przeprowadzeniu ponownego głosowania w tym przedmiocie bez udziału tych radnych, pomimo ustawowego obowiązku wynikającego z art. 25a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. jedn. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm., dalej w skrócie u.s.g.), gdyż głosowanie zdaniem skarżącej dotyczyło interesu prawnego tych radnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SAB/Wr 27/11, odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. w skrócie p.p.s.a) uznając, że wskazany przepis art. 25a u.s.g. nie może stanowić podstawy prawnej dla organu uchwałodawczego gminy do podjęcia odrębnej uchwały w przedmiocie wyłączenia radnego od głosowania w konkretnej sprawie, zaś przepis art. 101a u.s.g. nie miał w tej sprawie zastosowania, gdyż dotyczy on sytuacji, gdy gmina nie wykonuje czynności nakazanych prawem.
Na skutek wniesienia skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 2 grudnia 2011 r., sygn.. akt II OSK 2424/11, uchylił zaskarżone postanowienie wskazując, że Sąd I instancji w istocie rozpoznał skargę merytorycznie uznając, że nie jest ona uzasadniona, przez co w takiej sytuacji zachodzi sprzeczność pomiędzy sentencją zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi z powodu jej niedopuszczalności na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. a jego uzasadnieniem.
Na rozprawie w dniu 2 lutego 2012 r. w toku ponownego rozpoznawania sprawy pełnomocnik skarżącej wskazał, iż zmienił się stan faktyczny sprawy, bowiem Gmina przystąpiła do zmiany planu zagospodarowania przestrzennego Gminy G., wobec czego cofnął przedmiotowa skargę i wniósł o umorzenie niniejszego postepowania.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Ponieważ w niniejszym postępowaniu doszło do skutecznego cofnięcia skargi to należało na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowić jak na wstępie.