Uzasadnienie
- I. K. wniosła skargę z dnia 12 kwietnia 2021 r. (data wpłynięcia do organu) na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
W dniu 14 września 2021 r. skierowano do skarżącej wezwanie do podpisania skargi, złożenia dowodu wniesienia ponaglenia w sprawie oraz uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to skarżąca odebrała osobiście w dniu 21 września 2021 r. Termin do uzupełnienia braków skargi upłynął bezskutecznie w dniu 28 września 2021 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stosownie zaś do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Nadto, zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. warunkiem dopuszczalności skargi do sądu jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania tryb zaskarżenia został określony w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.) i wiąże się z koniecznością uprzedniego wniesienia ponaglenia (wcześniej zażalenia) do organu wyższego stopnia. Co istotne, ponaglenie zarzucające bezczynność organu należy złożyć w toku trwającego postępowania. Jak bowiem wskazał – w postanowieniu z dnia 2 września 2020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18) Naczelny Sąd Administracyjny - wniesienie ponaglenia ustawodawca łączy ze stanem zawisłości sprawy w danej instancji i przez to trzeba je rozumieć jako środek służący do zwalczania przewlekłości działania organu i tym samym finalnego zakończenia postępowania administracyjnego.
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (w tym skargi i przesłanych akt) nie wynika aby przed wniesieniem skargi skarżąca złożyła ponaglenie na bezczynność Wojewody w rozpatrzeniu wniosku, kierowane do organu wyższego stopnia.
Dodatkowo skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi oraz nie uiściła wymaganego wpisu. W tej sytuacji wobec niewyczerpania trybu zaskarżenia przewidzianego w przywołanych przepisach, nieuzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi, skargę należało uznać za niedopuszczalną, co powoduje konieczność jej odrzucenia na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 i pkt 6 p.p.s.a oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.