Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 25 lutego 2016 r. sygn. akt II SAB/Wr 75/15 oddalił skargę w niniejszej sprawie w całości. Odpisy wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącym w dniu 25 kwietnia 2016 r.
Z. D. i B. D. pismem z dnia 28 kwietnia 2016 r. wnieśli o uzupełnienie ww. wyroku, powołując się na art. 157 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Na uzasadnienie wniosku podano, że analiza uzasadnienia wyroku doprowadziła skarżących do przekonania, że Sąd nie rozpoznał ich skargi, która dotyczyła przewlekłego prowadzenia przez PINB w Z. postępowania wszczętego w dniu 4 stycznia 2005 r. "na działce Nr 448/3", co wynika z zawiadomienia z dnia 6 stycznia 2005 r. dołączonego do skargi. Natomiast uzasadnienie wyroku dotyczy m.in. decyzji wydanych przez organy co do działki nr 448/1. Zdaniem skarżących wszystkie decyzje powołane w uzasadnieniu wyroku dotyczą [...], a nie skarżących. Oznacza to, że sędziowie wydając wyrok "potwierdzili nieprawdę". Nadto skarżący wskazali, że nie otrzymali pism PINB składanych do akt sądowych, o których mowa na s. 3 uzasadnienia wyroku.
Następnie w wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy pouczono skarżących o treści art. 157 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wezwano do uzupełnienia braku formalnego wniosku o uzupełnienie wyroku poprzez jednoznaczne wskazanie, jakiego rodzaju uzupełnienia wyroku domagają się skarżący (jak – według skarżących – wyrok z dnia 25 lutego 2016 r. powinien zostać uzupełniony).
W odpowiedzi skarżący w piśmie z dnia 20 maja 2016 r. wskazali, że ich skarga nie została rozpatrzona, a więc Sąd nie orzekł o całości skargi. Zdaniem skarżących analiza uzasadnienia wyroku jasno wskazuje, że wyrok dotyczy decyzji organów obu instancji dotyczących rodziny sędziego NSA Zygmunta Wiśniewskiego. Skarżący oświadczyli, że podtrzymują treść swojego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718; dalej: p.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Z przepisu tego wynika, że strona może żądać uzupełnienia wyroku co do: 1) rozstrzygnięcia w przedmiocie wniesionej skargi lub 2) dodatkowych orzeczeń, które powinny się znaleźć w wyroku, a których sąd nie zamieścił. Ten pierwszy przypadek będzie miał miejsce w sytuacji, kiedy sąd nie wydał rozstrzygnięcia w stosunku do wszystkich aktów lub czynności objętych zakresem skargi, nawet jeżeli skarga na ten akt lub czynność była bezzasadna. Natomiast drugi z przypadków uzasadniających uzupełnienie wyroku sprowadza się do sytuacji, gdy w wyroku pominięto dodatkowe rozstrzygnięcia, takie jak np. rozstrzygnięcie o kosztach, jeżeli strona wystąpiła o ich zwrot.
Jak wynika z treści sentencji i uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 25 lutego 2016 r. wyrok ten wydano na podstawie art. 151 p.p.s.a., który stanowi, że w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części. Sąd w ww. wyroku orzekł o oddaleniu skargi w całości, a to oznacza, że orzekł o całości skargi. W związku z tym, że skargę oddalono, Sąd nie miał podstaw do orzekania o kosztach postępowania (zob. art. 200 p.p.s.a.). Nie można też stwierdzić jakoby wyrok z dnia 25 lutego 2016 r. miał zawierać inne dodatkowe orzeczenia, które pominięto.
Odnosząc się natomiast do treści wniosku o uzupełnienie wyroku należy dodać, że w postępowaniu z wniosku o uzupełnienie wyroku nie mogą być przez Sąd badane zarzuty skarżących dotyczące naruszeń prawa, do których w mniemaniu skarżących doszło w toku postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z dnia 25 lutego 2016 r. Postępowanie z wniosku o uzupełnienie wyroku nie może być bowiem traktowane jako środek do polemizowania z twierdzeniami zawartymi w uzasadnieniu wyroku, ponieważ do tego celu ustawa przewiduje stosowne środki prawne, takie jak skarga kasacyjna, której to jednak od wyroku z dnia 25 lutego 2016 r. skarżący nie wnieśli. Niemniej Sąd ocenił, że żaden z argumentów podniesionych przez skarżących we wniosku i piśmie z dnia 20 maja 2016 r. nie miał znaczenia dla kwestii uzupełnienia wyroku wydanego w niniejszej sprawie.
Uwzględniając powyższe Sąd w składzie rozpoznającym wniosek skarżących o uzupełnienie wyroku doszedł do przekonania, że wniosek ten należy oddalić, o czym orzeczono na podstawie art. 157 § 1 i art. 151 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. Postanowienie w niniejszej sprawie wydano na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, ponieważ zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej może być rozpoznana w takim trybie, a więc również wniosek o uzupełnienie wyroku wydanego w trybie uproszczonym podlega rozpoznaniu w tym samym trybie.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji.