Uzasadnienie
W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego L. C. wskazała na bezczynność burmistrza Gminy i Miasta W., w szczególności twierdziła, że wskazany organ administracyjny nie wszczął postępowania o rozgraniczenie nieruchomości i nie ustalił przebiegu granic.
Z obszernego uzasadnienia skargi wynika, że według skarżącej, która jest właścicielką działki nr [...] położonej w Cz. W., nie określono położenia punktów i linii granicznych między jej działką a działkami sąsiednimi (nr [...] i [...]), nie utrwalono tych punktów znakami granicznymi stąd konieczne jest rozgraniczenie nieruchomości celem ustalenie przebiegu spornych granic. W ocenie skarżącej postępowanie to, wskutek informacji udzielonych przez nią wójtowi Gminy i Miasta W., winno być wszczęte z urzędu. Podniesiono też, że mimo wielokrotnego zwracania się do organu w tej sprawie (od 1999 r.) postępowania nie wszczęto i przebiegu granic nie ustalono.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie stojąc na stanowisku, że nie zaistniały warunki do przeprowadzenia rozgraniczenia nieruchomości ani z urzędu ani na wniosek strony.
Na rozprawie poprzedzającej orzeczenie w sprawie skarżąca oświadczyła, że nie składała zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na bezczynność organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01.2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Wobec powyższego niniejsza skarga podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, jako rzeczowo i miejscowo właściwy.
Po myśli art. 3 § 1 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - sądy te sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone ustawą oznacza to, że skarga może zostać uwzględniona jedynie, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa. Niewątpliwie bezczynność organów (po myśli w/w art. 3 § 2 pkt 8 wskazanej ustawy) mieści się w katalogu spraw objętych kontrolą działalności administracji publicznej przez sąd administracyjny.
Wskazać jednakże należy, iż zgodnie z art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia (...) Oznacza to, że wniesienie skargi bez wyczerpania środków zaskarżenia nie jest dopuszczalne. Po myśli zaś art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego na niezałatwienie sprawy w terminie (...) stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W świetle art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12.10.1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn. Dz. U. z 200Ir. Nr 79, poz. 856 ze zm.) organami wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, są samorządowe kolegia odwoławcze.
Skoro zatem skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpała środków zaskarżenia, oświadczyła bowiem, iż nie składała zażalenia w tym przedmiocie -to sąd zobligowany jest do odrzucenia skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - sąd skargę odrzuca jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Z tych też względów działając zgodnie z powołanymi przepisami art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 w/w ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.