Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 26 marca 2009 r., sygn. akt II SAB/Wr 8/09

Uzasadnienie

W piśmie z dnia 24 października 2008 r. wniesionym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Fundacja "A." w likwidacji zawarła skargę "o ochronę interesu prawnego skarżącego", wskazując jako organ przeciwko któremu skarga jest kierowana: "1. Gminę J. G. repr. Prezydent J. G.;

1. 2. Skarb Państwa repr. Wojewoda D.". Z treści skargi wynika, że skarżący wnosi o ochronę swojego interesu prawnego przez:

"1/ zobowiązanie organu do umorzenia wszystkich roszczeń z tytułu podatku od nieruchomości i opłat za użytkowanie wieczyste, a naliczonych sprzecznie z nowym sposobem korzystania z nieruchomości (od 01.01.1999r.);

2/ zobowiązanie organu do dokonania zmiany symboli działek w rejestrze gruntów, tak aby zmiana sposobu korzystania w 1998 r. została ujawniona, w tym zmiany z urzędu (§ 46 ust. 2 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001r);

3/ zobowiązanie organu do wykonania zabezpieczeń budynków i budowali posadowionych na naszych nieruchomościach gruntowych zgodnie z przepisami Prawa budowlanego i zaleceniami Nadzoru budowlanego".

W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 30 stycznia 2009 r. skarżąca Fundacja w piśmie procesowym z dnia 4 lutego 2009 r. sprecyzowała, że bezczynność Wojewody polega na braku wydania decyzji w przedmiocie:

1. 1. stwierdzenia, że obiekty po zlikwidowanych Zakładach "B." nie spełniają technicznych warunków do prowadzenia w nich działalności gospodarczej;
2. 2. stwierdzenia, że Prezydent Miasta J. G. nie dokonał zmian w planach zagospodarowania przestrzennego i rejestrach gruntów i budynków (zmiana symboli z "Ba" na "Tr");
3. 3. zobligowania wszystkich jednostek organizacyjnych administracji rządowej i samorządowej do zabezpieczenia "gigantycznych" obiektów po Zakładach B., które stwarzają "nadzwyczajne zagrożenie";
4. 4. zamknięcia wysypiska chemicznego.

Wobec nieprecyzyjności i wielości żądań zawartych w skardze oraz w piśmie procesowym z dnia 4 lutego 2009 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 11 lutego 2009 r. skarżąca Fundacja została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jednoznaczne oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy – jeżeli skarga dotyczy bezczynności - ze wskazaniem, czego Fundacja domaga się od organów oraz nadesłaniem oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi złożyła zażalenie na bezczynność do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Dla udzielenia odpowiedzi zakreślono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie pouczono stronę jaki zakres spraw podlega zaskarżeniu do sądów administracyjnych oraz wyjaśniono z jakich względów skardze nie może być nadany dalszy bieg.

W wyznaczonym terminie strona skarżąca złożyła pismo (nadane w dniu 5 marca 2009 r.) w którym wskazała te same strony przeciwne co w skardze (Gminę J. G. oraz Skarb Państwa reprezentowany przez Wojewodę). Podniosła, że jej skarga dotyczy "konglomeratu spraw". Zaznaczyła, że nie może ponosić konsekwencji zaniedbań i bezczynności likwidatorów Zakładów "B." i organów, które od 1989 r. nie uregulowały stanu prawnego zmiany zapisów w rejestrze gruntów, likwidacji nieczynnych "kolosalnych budynków" przemysłowych i kominów oraz nie zmieniły wartości gruntów do celów naliczania opłat za użytkowanie wieczyste. Zdaniem Fundacji obowiązkiem organów administracji rządowej i samorządowej było uregulowanie tych wszystkich spraw. Na koniec podkreśliła, że sprawa jest wielowątkowa, bo:

1. - zmiany w rejestrze gruntów i budynków wpływają na podatek od nieruchomości;
2. - stan techniczny wpływa na podatek oraz sposób korzystania z nieruchomości;
3. - wykluczenie działalności przemysłowej uniemożliwiłoby negowanie przez organ adaptacji na potrzeby edukacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 57 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm) – zwanej dalej u.p.p..s.a. skarga wniesiona do sądu winna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym a ponadto zawierać: 1/ wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, 2/ oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności dotyczy skarga, 3/ określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

Przepis art. 49 § 1 u.p.p.s.a stanowi zaś, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 wskazanej ustawy, sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.

W niniejszej sprawie Przewodniczący Wydziału wezwał stronę skarżąca do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, szczegółowo wyjaśniając jaki jest zakres rzeczowy spraw podlegających zaskarżeniu do sądów administracyjnych oraz z jakich względów skardze nie może być nadany dalszy bieg i jakie braki formalne skargi konieczne są z tego powodu do uzupełnienia, pouczając jednocześnie o konsekwencjach niewykonania zarządzenia. Skarżący w wyznaczonym przez Sąd terminie złożył pismo procesowe (nadane 5 marca 2009 r.) jednakże w jego treści brak informacji do uzupełnienia których został wezwany, o czym świadczy przedstawiona wyżej treść skargi. Strona skarżąca, pomimo zatem, ze w oznaczonym terminie udzieliła odpowiedzi jednakże nie usunęła braków formalnych skargi, co uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. Treść skargi – w jej aktualnym, nieuzupełnionym brzmieniu – nie pozwala bowiem, między innymi, na dokonanie oceny, którego konkretnie organu skarga dotyczy i co jest jej przedmiotem (czego strona żąda od konkretnego organu).

Skarżący konsekwentnie jako stronę postępowania wskazuje Skarb Państwa reprezentowany przez Wojewodę i Gminę J. G. ale podnosi też zarzuty bezczynności kierowane wobec organów "Nadzoru Budowlanego" i starosty a w konkluzji stwierdza, że w bezczynności pozostają organy rządowe i samorządowe i likwidator przedsiębiorstwa. Nie precyzuje przy tym, czego konkretnie żąda od poszczególnych organów – wydania jakiego aktu administracyjnego lub podjęcia jakiej czynności w rozumieniu art. 3 § 2 u.p.p.s.a. Wobec tak skonstruowanej skargi nie jest więc możliwa ocena czy skarga jest dopuszczalna i czy sprawa mieści się w ogóle w zakresie kompetencji sądów administracyjnych zakreślonej w art. 3 § 2 i 3 przywołanej ustawy.

Ponadto strona skarżąca nie wyjaśniła, czy przed wniesieniem skargi do Sądu złożyła zażalenie na bezczynność do organu wyższego stopnia, na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. Również na podstawie akt, nie ma możliwości ustalenia, czy wyczerpała tryb zażaleniowy określony w art. 37 k.p.a., co jest warunkiem skutecznego wniesienia skargi na bezczynność organu administracji (art. 52 § 1 i §2 u.p.p.s.a.).

Skoro strona skarżąca nie zastosowała się do wezwania Sądu i w złożonym piśmie procesowym nie wyjaśniła zaistniałych braków formalnych skargi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak sentencji.