Uzasadnienie
Y. H., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłe prowadzenie przez Wojewodę Dolnośląskiego postępowania w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Dolnośląski wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi.
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powołanego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu oraz przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ.
W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania niezbędne jest złożenie ponaglenia do organu wyższego stopnia, przewidzianego w art. 37 § 3 k.p.a. Stanowi o tym art. 53 § 2b p.p.s.a., zgodnie z którym skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Przyjmuje się zatem, że wniesienie ponaglenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. jest wymogiem formalnym wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania, zaś spełnienie wymogu wyczerpania środków zaskarżenia następuje już w chwili jego złożenia w organie.
W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych, skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 2 p.p.s.a., gdyż ponaglenie złożone w dniu 14.08.2024 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) zostało wniesione po złożeniu skargi, co miało miejsce już w dniu 31.07.2024 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym). W konsekwencji powyższego, na ponagleniu widnieje prezentata wpływu do organu w dniu 16.08.2024 r. zaś na skardze w dniu 02.08.2024 r.
Fakt złożenia skargi przez wniesieniem ponaglenia, o którym mowa w art. 53 § 2b p.p.s.a. świadczy o niedopuszczalności złożenia takiej skargi z uwagi na niewyczerpanie przez stronę środków zaskarżenia. Z powołanego przepisu wynika, że skargę można wnieść "po wniesieniu ponaglenia", co oznacza zaistnienie następstwa czasowego między tymi czynnościami.
W związku z powyższym należało przyjąć, że złożona w niniejszej skarga nie została poprzedzona ponagleniem, stosownie do wymogu art. 53 § 2b p.p.s.a.
W tej sytuacji uznać należało, że skarżąca wniosła skargę bez wyczerpania środków zaskarżenia.
Mając powyższe na uwadze - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (aniżeli wymienione w punktach 1-5a) wniesienie skargi jest niedopuszczalne - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę.
O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.