Uzasadnienie
R.W., Z.K., S.R., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia od postanowienia o odmowie wznowienia postępowania w sprawie nieodpłatnego przekazania działki gruntu.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wniosło o jej odrzucenie z uwagi na wyczerpanie środków zaskarżenia, a dokładniej zaniechanie złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Pismem z dnia 8 lipca 2013 r. wezwano pełnomocnika skarżących do wskazania czy przed złożeniem skargi do sądu strona skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżących wyjaśnił, że w dniu 13 stycznia 2013 r. złożył pismo, w którym wskazano, iż brak jest podstaw do pozostawienia odwołania z dnia 5 października 2012 r. bez rozpoznania. Ponadto nadmienił, że w niniejszym piśmie organ został wezwany do merytorycznego rozpoznania odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z treścią przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Powyższy przepis statuuje zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego, zgodnie z którą skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków odwoławczych. Zasada ta ma również zastosowanie w sprawach, w których przedmiotem skargi jest bezczynność organu. Stosownie bowiem do treści art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W stosunku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego brak jest organu wyższego stopnia. Z tego też względu złożenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we L. należało poprzedzić wezwaniem tego organu do usunięcia naruszenia prawa.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący przed złożeniem skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia od postanowienia o odmowie wznowienia postępowania w sprawie nieodpłatnego przekazania działki gruntu nie wyczerpali trybu przedsądowego i nie wezwali Kolegium do usunięcia naruszenia prawa. W ocenie Sądu – wbrew twierdzeniom profesjonalnego pełnomocnika skarżących - takiego charakteru nie ma pismo pełnomocnika z dnia 13 stycznia 2013 r., stanowiące odpowiedź wobec pisma informacyjnego o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania i wnoszące o merytoryczne rozpoznanie odwołania od decyzji Starosty Z. w przedmiocie nieodpłatnego przekazania na własność działki gruntu.
Pismo to należy bowiem potraktować zgodnie z jego oznaczeniem, a zatem wyłącznie jako "pismo w postępowaniu odwoławczym" polemizujące ze stanowiskiem organu zawartym w piśmie informacyjnym z dnia 7 stycznia 2013 r. Tym samym w żadnej mierze nie może zostać potraktowane jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w sprawie bezczynności Kolegium w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia od postanowienia o odmowie wznowienia postepowania.
W zaistniałym stanie rzeczy niniejsza skarga jako przedwczesna, a w rezultacie niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, co też orzeczono w sentencji kierując się dyspozycją z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.