Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 grudnia 2024 r. D. D. (dalej: skarżący), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 21 stycznia 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona adresatowi poprzez upoważnionego pracownika w dniu 7 lutego 2025 r. (zgodnie z z.p.o. – k. 16 akt sądowych).
Pismem z dnia 10 lutego 2025 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę będącą przedmiotem niniejszego postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, zgodnie z art. 212 § 1 p.p.s.a., opłatą sądową jest m.in. wpis od skargi. Jednocześnie stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu.
W niniejszej sprawie, pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Jak już wspomniano, wezwanie zostało doręczone adresatowi w dniu 7 lutego 2025 r., w związku z czym ostatnim dniem 7-dniowego terminu był 14 lutego 2025 r. (piątek). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że w zakreślonym terminie brak skargi nie został uzupełniony, pomimo stosownego wezwania i pouczenia o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania wykonania wskazanej czynności.
Odnosząc się do oświadczenia pełnomocnika skarżącego o cofnięciu skargi, zawartego w piśmie przekazanym w dniu 10 lutego 2025 r., Sąd wyjaśnia, że skierowanie do strony wezwania do uiszczenia wpisu sądowego oraz jego nieuzupełnienie wykluczyło w niniejszej sprawie badanie skuteczności ww. oświadczenia (art. 60 p.p.s.a.).
W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.