Uzasadnienie
N. L. (dalej jako: skarżąca) pismem z 29.07.2021 r. wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.
Pismem z 30.11.2021 r. wezwano skarżącą do przedstawienia dowodu wniesienia ponaglenia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, jednocześnie pouczając, że nieuzupełnienie braku spowoduje odrzucenie skargi (k. 15 akt sąd.).
Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie awizowano po raz pierwszy 03.12.2021 r., a powtórnie 13.12.2021 r. (k. 17 akt sąd.). Sąd przyjął, że awizowana przesyłka ma skutek doręczenia z dniem 17.12.2021 r., wobec czego termin na wykonanie wezwania mijał 24.12.2021 r. W tak zakreślonym terminie, skarżąca nie złożyła dowodu wniesienia ponaglenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) dalej: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z art. 53 § 2b p.p.s.a. wynika, że uprzednie ponaglenie stanowi niezbędny warunek skutecznego wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego w tym przedmiocie.
W niniejszej sprawie odpis wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi z 30.11.2021 r., doręczono skarżącej w trybie art. 73 p.p.s.a., w myśl którego w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia (§ 1 – 2). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (prawna fikcja doręczenia).
Mając na uwadze stan faktyczny sprawy, należy stwierdzić, że w tak zakreślonym terminie skarżąca nie wykonała wezwania i nie złożyła dowodu wniesienia ponaglenia. Tym samym nie został dopełniony warunek dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Podkreślić należy, że organ w odpowiedzi na skargę potwierdził, że skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia.
W zakresie kosztów zwróconych w pkt II sentencji, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.