Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2015 r. sygn. akt II SO/Bd 11/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, po rozpoznaniu sprawy z wniosku P. G., redaktora naczelnego dziennika "[...]", o wymierzenie Zarządowi Okręgowemu Polskiego Związku Łowieckiego we W. grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi, wymierzył organowi grzywnę w wysokości 1000 zł (pkt 1), oraz zasądził od organu na rzecz P. G. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt 2).
W ustawowym terminie wnioskodawca, reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł zażalenie na powyższe postanowienie w zakresie wysokości przyznanych mu koszów postępowania, wnosząc o uchylenie postanowienia w części (w punkcie 2) oraz zasadzenie kosztów zażaleniowych według norm przepisanych. Sądowi pierwszej instancji zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 205 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: "P.p.s.a.") polegające na zaliczeniu skarżącemu do niezbędnych kosztów postępowania kosztów w postaci wynagrodzenia radcy prawnego. W ocenie składającego zażalenie Sąd zaniżył należny mu zwrot kosztów z 357 zł na 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a."), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo.
Stosując przywołaną wyżej regulację na gruncie rozpoznawanej sprawy uznać należało, że wniesione przez pełnomocnika skarżącego P. G. redaktora naczelnego dziennika "[...]" zażalenie w zakresie punktu 2 postanowienia z dnia 22 czerwca 2015r. jest oczywiście uzasadnione i tym samym należało je uchylić i rozpoznać wniosek o zwrot kosztów postępowania na nowo.
Wniosek o wymierzenie organowi grzywny, w trybie art. 55 P.p.s.a. uruchamia odrębne postępowanie sądowe, pozostające jedynie w związku ze sprawą, której dotyczy skarga na konkretne działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzeni sprawy. W myśl art. 64 § 3 P.p.s.a. do takiego wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, o ile ustawa nie stanowi inaczej.
Stosownie do art. 200 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie z art. 205 § 2 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
W rozpoznawanej sprawie, wobec uwzględnienia wniosku o wymierzenie grzywny, wnioskodawca miał zatem prawo ubiegać się o zasądzenie na jego rzecz od organu zwrotu kosztów postępowania. W skardze zawarty został wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego od organu, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, według norm przepisanych. W toku postępowania wnioskodawca reprezentowany był przez radcę prawnego M. T.-T. na podstawie pełnomocnictwa udzielonego w dniu [...] listopada 2014 r. (vide k. 5 akt sądowych sprawy).
W tym stanie rzeczy, należało zasądzić od organu kwotę w wysokości 357 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, w skład której wchodzi: uiszczony wpis sądowy od wniosku w kwocie 100,00 zł, koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w kwocie 240,00 zł (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j.: Dz.U. z 2013 r., poz. 490) oraz opłata od pełnomocnictwa w kwocie 17,00 zł. Odnosząc się natomiast do wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, że nie znajduje on podstaw prawnych. Przepisy art. 203 i 204 P.p.s.a., które regulują kwestię zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie.
Brak jest podstaw prawnych do orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w art. 209 P.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, tj. przepisy rozdziału 1 działu IV. Brak natomiast odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania pomiędzy stronami, które dawałoby podstawę do ich odpowiedniego stosowania w postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia (por. postanowienia NSA z dnia 27 września 2011r. sygn. akt II OZ 838/11, z dnia 28 lutego 2012r. sygn. akt I GZ 29/12, dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Mając na względzie powyższe Sąd, uwzględniając oczywiście zasadne zażalenie, na podstawie art. 195 § 2 w związku z art. 200 i art. 205 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w punktach 1 i 2 postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od zażalenia orzeczono z urzędu zgodnie z art. 232 § 1 pkt 2 P.p.s.a.