Uzasadnienie
W dniu 28 lipca 2019 r. A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniosek o wymierzenie grzywny K. sp. z o.o. z siedzibą w P. w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), dalej w skrócie: "P.p.s.a.", z powodu nieprzekazania skargi na bezczynność spółki w sprawie udostępnienia informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, postanowieniem z dnia 12 grudnia 2019 r. sygn. akt II SO/Bd 14/19 wymierzył K. sp. z o.o.
z siedzibą w P. grzywnę w wysokości [...] zł.
Pismem z dnia 16 kwietnia 2023 r. K. sp. z o.o. z siedzibą w P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę o wznowienie postępowania sądowego zarzucając naruszenie prawa proceduralnego i materialnego.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 grudnia 2023r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania, przez:
- - uprawdopodobnienie okoliczności stwierdzających zachowanie trzymiesięcznego terminu na wniesienie skargi o wznowienie, licznego od dnia dowiedzenia się o wskazanej w treści skargi podstawie wznowienia postępowania (art. 277 w zw. z art. 271 pkt 2 P.p.s.a.).
Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania zostało wysłane na adres wskazany w skardze.
Przesyłka sądowa zawierająca pismo o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania wraz ze stosownym pouczeniem o rygorze odrzucenia skargi o wznowienie postępowania, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, nie została odebrana przez stronę skarżącą mimo pozostawienia zawiadomienia w drzwiach adresata i dwukrotnego awizowania (koperta wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru i stwierdzeniem prawidłowego awizo k. 21 akt sądowych). Tym samym korespondencja ta została doręczona skarżącej w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634) - dalej jako "P.p.s.a." w dniu 23 stycznia 2024 r.
Skarżąca w zakreślonym przez Sąd terminie nie ustosunkowała się do wezwania, który względem niej upłynął w dniu 30 stycznia 2024 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Zgodnie z art. 270 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Przepisy działu VII P.p.s.a. - ściśle określają przypadki, na podstawie których może być oparte żądanie wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem.
Przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania określone są w art. 271, art. 272 oraz art. 273 P.p.s.a. Wznowienia z powodu nieważności postępowania można żądać, jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo, jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia (art. 271 pkt 1) oraz - jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (art. 271 pkt 2).
Przyczyną wznowienia postępowania może być także przypadek, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1).
Wznowienia postępowania można żądać także na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1) bądź też orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2), a ponadto, w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2) oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3).
Od strony formalnej skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 w zw. z art. 276 P.p.s.a.), a ponadto zawierać, stosownie do art. 279 P.p.s.a., oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazywać podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Elementy te pozwalają na określenie zakresu i podstaw oraz dopuszczalności wznowienia postępowania.
Podanie podstawy wznowienia następuje poprzez powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271 - art. 273 P.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie. Natomiast, uzasadnienie podstawy wznowienia winno polegać na dokładnym określeniu zarówno okoliczności wskazujących na istnienie powołanej podstawy wznowienia, jak i (przy przyczynach restytucyjnych) wpływu na rozstrzygnięcie, jaki wywiera istnienie tych okoliczności (zob. H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 677).
Zgodnie z art. 277 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania należy wnieść w terminie trzymiesięcznym. Termin ten należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Natomiast, w sytuacjach określonych w art. 272 § 1 i § 3 P.p.s.a. skargę winno się wnieść w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub doręczenia stronie lub jej pełnomocnikowi rozstrzygnięcia organu międzynarodowego.
Z przywołanych regulacji wynika, że sąd w pierwszym etapie postępowania, działając na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a., jest zobowiązany zbadać na posiedzeniu niejawnym, czy skarga została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Brak jednego z tych elementów prowadzi do odrzucenia skargi. Dopiero spełnienie obu tych warunków zobowiązuje sąd do skierowania sprawy na rozprawę, celem jej merytorycznego rozpatrzenia w ramach drugiego etapu postępowania.
Badanie, o którym mowa w art. 280, nie jest badaniem zasadności skargi o wznowienie. Celem bowiem tego badania jest stwierdzenie, czy spełnione zostały warunki, które umożliwiają rozpatrzenie samej skargi o wznowienie postępowania. Podstawą tej oceny są w zasadzie twierdzenia zawarte w skardze (por. Andrzej Kabat, Komentarz do art. 280 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W związku z powyższym skarżąca na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 grudnia 2023r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania, przez: uprawdopodobnienie okoliczności stwierdzających zachowanie trzymiesięcznego terminu na wniesienie skargi o wznowienie, licznego od dnia dowiedzenia się o wskazanej w treści skargi podstawie wznowienia postępowania (art. 277 w zw. z art. 271 pkt 2 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie, korespondencja sądowa zawierająca zobowiązanie do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania została doręczona skarżącej w dniu 23 stycznia 2024 r. w trybie "zastępczym" na podstawie art. 73 P.p.s.a. Uregulowana w powołanym przepisie instytucja fikcji doręczenia sprowadza się do stwierdzenia, że strona odebrała przesyłkę, podczas gdy fizycznie do takiego odbioru nie doszło. Strona miała jednakże możliwość odbioru przesyłki, ale z niej nie skorzystała (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, s. 410-411 wraz z powołanym tam orzecznictwem).
Po upływie ostatniego dnia terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 P.p.s.a., ustanawia się fikcję prawną doręczenia. (...) Dokonane w tych okolicznościach doręczenie stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej (B. Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2018, s. 303).
Weryfikacja trybu doręczenia przeprowadzona na podstawie udokumentowanych na kopercie czynności operatora pocztowego nie budzi wątpliwości Sądu. W tej sytuacji siedmiodniowy termin do wykonania zobowiązania Sądu upłynął z dniem 30 stycznia 2024 r. (który to dzień nie był sobotą ani dniem wolnym od pracy). Jak wynika z akt sprawy strona skarżąca w przypisanym terminie nie uzupełniła braków formalnych skargi o wznowienie postępowania, co uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu.
W tym stanie rzeczy Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a.