Uzasadnienie
W dniu 3 lipca 2013 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym k. 11 akt sądowych) B.C. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniosek o wymierzenie grzywny Spółce A Sp. z o.o. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieterminowe przekazanie skargi na bezczynność w zakresie wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
W skardze zawarto także wniosek o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania.
W dniu 9 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wymierzył Spółce A Sp. z o.o. w B. grzywnę w wysokości 200 zł za nieterminowe przekazanie skargi na bezczynność w zakresie wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
W ustawowym terminie, skarżąca wniosła o uzupełnienie powołanego wyżej postanowienia o rozstrzygnięcie wniosku o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. Strona wskazała, że mimo złożonego w skardze wniosku w tym przedmiocie, postanowienie Sądu nie zawiera rozstrzygnięcia w tej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 zez m.), dalej powoływanej również jako ppsa, strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Zgodnie z art. 166 ppsa do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Zatem, jeżeli sąd nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według ustawy powinien był zamieścić z urzędu, strona może w terminie czternastu dni żądać uzupełnienia postanowienia w tym zakresie.
Zgodnie z art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Przepis art. 205 § 1 zdanie pierwsze ppsa stanowi natomiast, że do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie.
Z kolei stosownie do treści art. 209 ppsa wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204, jednakże w przypadku orzekania na posiedzeniu niejawnym, gdy strona nie jest reprezentowana przez adwokata lub radcę prawnego, o kosztach należnych stronie sąd orzeka z urzędu (art. 210 § 2 ppsa).
Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie zakończonej postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2013 r. zostało wszczęte wnioskiem, od którego B.C. uiściła wpis w kwocie 100 złotych. W postanowieniu z dnia 9 sierpnia 2013 r. Sąd uwzględnił ten wniosek, wymierzając grzywnę Spółce A Sp. z o.o. w B. Stosownie do treści art. 64 § 3 ppsa do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Mając na względnie powołane wyżej przepisy dotyczące zwrotu kosztów postępowania między stronami postępowania sądowoadministracyjnego należy więc stwierdzić, że w powołanym na wstępie postanowieniu z dnia 9 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy powinien był z urzędu dodatkowo orzec w przedmiocie zwrotu skarżącej przez organ kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W przedmiotowej sprawie są to poniesione przez B.C. koszty sądowe, to jest wpis w kwocie 100 złotych. Natomiast orzeczenie z dnia 9 sierpnia 2013 r. nie zawiera rozstrzygnięcia o kosztach należnych stronie.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 157 w zw. z art. 166, art. 209 w zw. z art. 64 § 3 oraz art. 205 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.