Uzasadnienie
Prawomocnym wyrokiem z dnia 22 czerwca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę Jana Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w przedmiocie zasiłku stałego.
W dniu 20 września 2005 r. skarżący wniósł pismo procesowe o nadanie biegu zakończonej sprawie sygn. akt II SA/Bd 368/05. Wystąpił również z wnioskiem o udzielenie pomocy prawnej w zakresie ustanowienia adwokata ze względu na zawiłość postępowania sądowoadministracyjnego.
Składając wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF rozszerzył zakres żądania o zwolnienie również od kosztów sądowych. Podnosi, iż jest osobą niepełnosprawną bez prawa do zasiłku stałego. Wskazuje, iż od 10-ciu miesięcy nie posiada środków do życia, a jedynym jego dochodem jest dotacja na mieszkanie w wysokości 81,94 zł. Jego majątek stanowi mieszkanie o powierzchni 33,17 m2• Jest zadłużony na kwotę 7000 zł oraz obciążony kosztami komorniczymi.
Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje
Należy na wstępie zauważyć, iż na mocy przepisu art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej ppsa, strona skarżąca działanie organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczania jakichkolwiek kosztów sądowych z mocy samego prawa. Przedmiotem niniejszego postępowania jest zasiłek stały, wobec tego skarżąca korzysta z ustawowego całkowitego zwolnienia od obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych.
Rozpatrując następnie wniosek w kwestii ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, należy podkreślić, iż na mocy przepisu art.245 § 3 ww. ustawy ustanowienie adwokata jest uprawnieniem do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym.
Zgodnie z art.246 § 1 pkt 2 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym możliwe jest wtedy, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z konstrukcji tego przepisu wynika, iż na wnioskodawcy jako zainteresowanym w sprawie ciąży obowiązek wykazania zasadności wniosku i udowodnienie, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy.
W przedmiotowej sprawie wnioskodawca nie wykazał, że zachodzą przesłanki uwzględnienia jego wniosku.
Dla właściwej i obiektywnej oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych strony niezbędne są dodatkowe informacje oraz dokumenty.
Skarżący ograniczył się jedynie do złożenia oświadczeń o braku dochodów i posiadaniu zadłużenia.
Pomimo wezwania referendarza sądowego z dnia 10 października 2005 r. wnioskodawca nie rzetelnie przedstawił swoją sytuację majątkową, albowiem nie przedłożył dokumentów źródłowych umożliwiających obiektywne ustalenie jego możliwości płatniczych.
Należy zwrócić uwagę, iż przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych ma charakter wyjątkowy i jest odstępstwem od zasady samodzielnego ponoszenia kosztów postępowania związanych z udziałem w sprawie (art.199 w zw. z art.205 § 1 ppsa).
W konsekwencji w niniejszej sprawie brak jest alternatywnej możliwości dokonania rzeczywistej oceny sytuacji materialnej skarżącego, a decydując o wydatkowaniu środków publicznych nie można rozstrzygać na zasadzie dowolności i przypuszczeń.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.