Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 30 czerwca 2021 r., II SO/Bd 7/20

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 30 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy z wniosku A. K. o wymierzenie Inne w B. grzywny postanawia oddalić wniosek o wymierzenie grzywny.

Skład

sędzia WSA Elżbieta Piechowiak przewodniczący

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] września 2020 r. A. K. wniósł o wymierzenie Inne w B. grzywny za nie przekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy jego skargi z dnia [...] stycznia 2018 r. na decyzję Inne w B. z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o skreśleniu z listy studentów.

W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie jako całkowicie bezzasadnego. Wyjaśnił, że B. Szkoła Wyższa nie otrzymała pisma skarżącego z dnia [...] stycznia 2018 r. zatytułowana jako skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Rektora BSW nr [...]. Tym samym podkreśliła, że Inne jako jej organ nie uchybił obowiązkowi wynikającemu z art. 54 § 2 p.p.s.a.

Skarżący odnosząc się do odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że organowi już w 2018 r. znany był numer przesyłki i mógł wystąpić do Poczty Polskiej z zapytaniem o przedmiotową przesyłkę. Nadto podkreślił, że poza dowodem nadania nie dysponuje innym dokumentem potwierdzającym okoliczność wniesienia skargi na decyzję Inne w B. z dnia [...] listopada 2017r. nr [...]. Nie dysponuje także dowodem skutecznego doręczenia organowi skargi, ani dowodem odbioru skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.

Przesłanką obligatoryjną do zastosowania grzywny jest więc uchybienie przez organ obowiązkom wynikającym z art. 54 § 2 p.p.s.a., tj. przekazania skargi sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.

Z akt niniejszej sprawy, w tym z treści pisma skarżącego z dnia [...] kwietnia 2021 r., wynika, że nie dysponuje on dowodem skutecznego doręczenia Rektorowi skargi na decyzję z dnia [...] listopada 2017r. nr [...]. Tymczasem to skarżący, który domaga się wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a, powinien wykazać, że organ nie uczynił zadość obowiązkom wynikającym z art. 54 § 2 p.p.s.a. Powyższe jest tym bardziej istotne w sytuacji, w której Rektor zaprzecza jakoby kiedykolwiek otrzymało skargę strony, o której mowa w treści wniosku z dnia [...] września 2020 r. (odpowiedź organu na wniosek z dnia [...] lutego 2021 r., k. 29 akt sądowych). Takim dowodem nie można uznać wyłącznie kserokopii potwierdzenia nadania przesyłki na adres B. Szkoły Wyższej, gdyż dokument ten jedynie dowodzi faktu wysłania przesyłki, a nie prawidłowego doręczenia jej adresatowi. Skarżący nie skorzystał z możliwości potwierdzenia doręczenia albo zwrotu tej przesyłki. Nie przedłożył jakiegokolwiek innego dowodu pisemnego na okoliczność skutecznego doręczenia Inne skargi na decyzję, takiego chociażby jak wydruk strony internetowej operatora pocztowego, na której można sprawdzić status nadanej przesyłki rejestrowanej.

Podkreślić należy, że organ nie był obciążony obowiązkiem poszukiwania przesyłki na podstawie numeru nadania. Taka możliwość zwrócenia się do Poczty Polskiej o wskazanie, czy polecona przesyłka została doręczona adresatowi przysługiwała skarżącemu jako nadawcy. Jednakże jak wynika z akt sprawy jak i pisma skarżącego z dnia [...] kwietnia 2021 r. z możliwości tej nie skorzystał.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd doszedł do wniosku, że nie ma normatywnych podstaw do wymierzenia organowi grzywny. Stąd też żądanie skarżącego podlegało oddaleniu, o czym na podstawie art. 151 w zw. z art. 166, art. 64 § 3 i art. 55 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.