Uzasadnienie
T. L. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata D. W. podając, iż prowadzi gospodarstwo domowe wraz z synem. Źródło miesięcznego dochodu rodziny skarżącego stanowi świadczenie w kwocie 2.365,70 zł (maj 2018 r.). Skarżący poza [...]udziału w garażu o wartości 4.500 zł, nie posiada żadnego majątku. Na koncie bankowym na datę złożenia wniosku posiadał kwotę 4,04 zł. Poza tym wnioskodawca nie posiada oszczędności czy też innych przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu swego wniosku skarżący podniósł, iż bieżące utrzymanie, w całości pochłania uzyskiwane dochody. Bieżące wydatki przedstawiają się następująco: kredyt – 286,23 zł; alimenty wraz z opłatą egzekucyjną – 440 zł; stancja – 420 zł; prąd – około 270 zł; leki: psychiatra – 42 zł; neurolog – 76 zł; endokrynolog – 69 zł; okulista – 22 zł; dermatolog – 43 zł; żywność i środki czystości – 1.200 zł (k. 2-3).
Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 239 § 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., strona skarżąca działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu w sprawach dotyczących stosunków pracy i stosunków służbowych, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
Niniejsza sprawa dotyczy roszczeń ze stosunków służbowych, należy zatem do kategorii spraw wymienionych w powołanym przepisie. W konsekwencji skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych i nie musi uiszczać tych kosztów w sprawie niniejszej z mocy samej ustawy. Postępowanie zatem w tym zakresie jest bezprzedmiotowe i zasadnym jest jego umorzenie (vide postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2013 r. sygn. akt I OZ 482/13 publ. www.cbois.nsa.gov.pl). Dlatego też, na podstawie art. 249 a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. d p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie I sentencji.
Z uwagi na powyższe wniosek złożony przez skarżącego podlegał rozpoznaniu w części przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W rozpatrywanym przypadku wnioskodawca dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w sprawie niniejszej tj. kosztów ustanowienia adwokata.
W złożonym oświadczeniu wnioskodawca wykazał, iż miesięczny dochód jego dwuosobowej rodziny wynosił w maju 2018 r. 2.365,70 zł (w kwietniu również kształtował się na tym samym poziomie k.3). Skarżący zamieszkuje w wynajętym mieszkaniu i nie posiada zgromadzonych oszczędności. Jedyny jego majątek stanowi [...] udziału w garażu o wartości 4.500 zł oraz kwota 4 zł. Całość uzyskiwanych dochodów przeznaczane jest na bieżące koszty utrzymania, które wynoszą około 2.900 zł, co skutkuje tym, że są one niewystarczające na podstawowe potrzeby.
W tej sytuacji należy zatem stwierdzić, iż skarżący nie jest w stanie zgromadzić dostatecznej ilości środków finansowych do równoczesnego zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz pokrycia kosztów ustanowienia adwokata w sprawie niniejszej, bez uszczerbku utrzymania koniecznego.
Odnośnie wniosku skarżącego w zakresie ustanowienia adwokata D. W. to informacyjnie jedynie należy wskazać, że stosownie do treści art. 244 § 3 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uprawnienie do wyznaczenia wskazanego imiennie przez wnioskodawcę pełnomocnika do reprezentowania go w sprawie niniejszej w ramach przyznanego prawa pomocy przysługuje w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym radcą prawnym właściwej miejscowo okręgowej radzie adwokackiej. Tut. Sąd poinformuje w/w organ samorządu zawodowego o pełnym zakresie wniosku skarżącego.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie II sentencji.