Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 11 czerwca 2018 r. Wójt Gminy Ł., na podstawie art. 22 § 3 pkt 2 k.p.a., zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku o rozstrzygniecie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim, a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Ł. w sprawie naruszenia stanu wód na gruncie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej – p.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Stosownie do treści art. 13 § 1 p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla który zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. W myśl natomiast art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory, o których mowa w art. 4.
Z przytoczonych powyżej przepisów wynika jednoznacznie, że sądem właściwym do rozpoznania wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego jest Naczelny Sąd Administracyjny. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku stwierdzając swą niewłaściwość do rozpoznania wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego zobowiązany był do przekazania sprawy sądowi właściwemu zgodnie z dyspozycją art. 59 § 1 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 59 § 1 w zw. z art. 15 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.