Uzasadnienie
K. G. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych podając, iż prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i aktualnie z powodu nieukończenia studiów pozostaje bez dochodu. Skarżący utrzymuje się jedynie z posiadanych oszczędności w kwocie 1.860,48 zł i pożyczek. W związku z tym ma zadłużenie wobec firm pożyczkowych w kwocie 5.000 zł. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku czy też innych przedmiotów wartościowych (k. 2-5).
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 j.t.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna skarżącego uzasadnia tezę, iż nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowo – administracyjnego.
Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu wnioskodawca wykazał, iż prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, ale pozostaje obecnie bez dochodu. Skarżący utrzymuje się z posiadanych oszczędności w kwocie około 1.800 zł oraz pożyczek (zadłużenie z tego tytułu wynosi 5.000 zł). Wnioskodawca nie posiada majątku oraz przedmiotów wartościowych.
Powyższe okoliczności, a w szczególności brak stałych źródeł dochodów, w zestawieniu z brakiem majątku pozwalają na stwierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.