Uzasadnienie
R. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (k. 2). Wniosek o przyznanie prawa pomocy dotyczył sprawy zarejestrowanej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku pod numerem SWII.053.8.2018.
Jak wynika z notatki sporządzonej do akt niniejszej sprawy, wniosek skarżącego zarejestrowany w dzienniku korespondencji ogólnej, tj. niedotyczącej postępowań sądowych z uwagi na liczne braki formalne oraz brak możliwości ustalenia przedmiotu zaskarżenia, zostało zwrócony skarżącemu. Do dnia 2 października 2018 r. nie wpłynęła do Sądu żadna skarga sądowoadministracyjna w tym zakresie (k. 4).
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 j.t., zwanej dalej p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Zatem wniosek o przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalny w każdym stadium postępowania sądowego, aż do zakończenia sprawy prawomocnym orzeczeniem - wyrokiem lub postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie (vide: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2006, s. 498).
W niniejszej sprawie, pismo strony skarżącej zostało zwrócone ze względu na brak możliwości określenia czego dotyczy. Brak jest tym samym podstaw do rozpoznawania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sytuacji gdy, w sprawie nie wszczęto postępowania i sprawa nie jest w toku.
W postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2012 r. sygn. akt I OZ 776/12 wskazano, że "przez określenie "tok postępowania", zawarte w art. 243 § 1 p.p.s.a. należy rozumieć tok postępowania sądowoadministracyjnego od chwili jego wszczęcia do prawomocnego zakończenia (opublikowany w bazie LEX pod numerem 1269708).
W tym stanie rzeczy rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie, która nie toczy się przed wojewódzkim sądem administracyjnym, należało uznać za zbędne. Zgodnie bowiem z art. 249a p.p.s.a. jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 243 § 1 w zw. z art. 249 a p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.