Uzasadnienie
W dniu 10 października 2013 r. do tutejszego Sądu wpłynął wniosek Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w B. o wymierzenie Burmistrzowi S. grzywny za nieprzekazanie do sądu jego skargi z dnia 31 lipca 2013 r. na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza S., wszczętego na wniosek Szefa WSzW w B. z dnia [...] czerwca 2012 r. o wznowienie postępowań zakończonych ostatecznymi decyzjami Burmistrza S. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w dniu 2 sierpnia 2013 r. przesłał według właściwości Burmistrzowi S. wyżej opisaną skargę w celu nadania jej biegu (skarga z dnia 31 lipca 2013 r. została złożona bezpośrednio do tut. Sądu). Z ustaleń Sztabu wynika, iż do chwili obecnej organ nie wykonał obowiązku wynikającego z ww. pisma. Uznać zatem należy, iż wbrew obowiązkom przewidzianym w art. 54 § 2 p.p.s.a organ uchyla się od przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, roszcząc przy tym wyłączne prawo do oceny skargi mimo, że ta została skierowana do sądu.
O powyższym jednoznacznie świadczy treść uchwały Rady Miejskiej w S. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w B. na Burmistrza S. W odpowiedzi na powyższy wniosek, Burmistrz S. wniósł o jego oddalenie. Organ podkreślił, iż nieprzekazanie akt oraz skargi wraz z odpowiedzią na nią było wynikiem pomyłki oraz błędnego zinterpretowania intencji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wyrażonych w piśmie z dnia 2 sierpnia 2013 r. Z uwagi na fakt, iż w przedmiotowym piśmie znalazło się sformułowanie "przesyła według właściwości (...) w celu nadania biegu" pracownicy organu mylnie je interpretując uznali, iż skargę należy rozpatrzyć w trybie kodeksu postępowania administracyjnego według działu VIII Skargi i wnioski, gdyż zgodnie z tymi przepisami przedmiotem skargi może być również bezczynność organu.
Mając na uwadze powyższe rozumienie pisma Sądu, skarga została niezwłocznie przekazana do Rady Miejskiej w S., która przyjęła sprawę do rozpoznania. W wyniku tego Rada podjęła stosowna uchwałę w dniu [...] września 2013 r.
Jednocześnie Burmistrz S. w dniu 4 listopada 2013 r. przesłał sądowi skargę wraz z odpowiedzią na nią i wnioskiem o jej oddalenie. Skarga została zarejestrowana pod sygnaturą II SAB/Bk 92/13.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest uzasadniony.
Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., organ którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.
W razie niezastosowania się przez organ administracji publicznej do powyższego obowiązku sąd na podstawie art. 55 § 1 ustawy może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Warunkiem orzeczenia w tym przedmiocie jest złożenie przez skarżącego wniosku, w którym domaga się on nałożenia na organ grzywny.
W tym miejscu podkreślić należy, iż wyłączną materialnoprawną przesłanką orzeczenia przez sąd o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie obowiązków z art. 54 § 2 w terminie określonym w tym przepisie. Wymierzenie grzywny organowi może, zatem nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z przywołanego na wstępie art. 54 § 2 nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma bowiem charakter mieszany, tj. dyscyplinująco - restrykcyjny (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSA i WSA, nr 6 z 2006, poz. 156, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SO/Wa 8/08).
Użyte zaś w art. 55 § 1 powołanej ustawy sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi oraz okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (tak: T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005,
- s. 259).
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, iż Burmistrz S. nie wypełnił obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, w terminie określonym w tym przepisie.
W omawianym przypadku zachowanie przez organ trzydziestodniowego terminu nastąpiłoby, gdyby przekazanie skargi wraz z wymaganymi dokumentami do Sądu odbyło się do dnia 4 września 2013 r. (skarga wpłynęła do Burmistrza w dniu 5 sierpnia 2013 r.). Tymczasem, jak wynika z akt sprawy o sygn. II SA/Bk 92/13 przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę nastąpiło w dniu 4 listopada 2013 r. (data nadania pocztowego), a zatem z prawie dwumiesięcznym przekroczeniem określonego prawem terminu. Nie budzi więc wątpliwości, iż organ dopuścił się uchybienia terminu z art. 54 § 2 ustawy.
W tym miejscu zauważyć należy, iż w sprawie o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. organ nie może skutecznie usprawiedliwiać niedochowania trzydziestodniowego terminu z art. 54 § 2 p.p.s.a. okolicznościami własnego nieprawidłowego działania (błędną oceną prawną sytuacji). Ciąży na nim bezwzględny obowiązek przesłania sądowi skargi, niezależnie od tego, czy sprawa należy do właściwości sądów administracyjnych czy też nie. Okoliczność ta podlega bowiem ocenie sądu, a nie organu.
Reasumując tę część rozważań przyjąć należy, że doszło do naruszenia prawa polegającego na przekroczeniu trzydziestodniowego terminu do przesłania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę, a tym samym do naruszenia art. 54 § 2 p.p.s.a. Okoliczności sprawy wskazują nadto, że powyższe uchybienie nastąpiło na skutek okoliczności leżących po stronie organu, w tym przyjęcia błędnego poglądu o braku konieczności przesłania skargi sądowi w sprawie nienależącej do jego kognicji.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że adekwatne do stopnia zaniedbania obowiązków przez organ w niniejszej sprawie jest wymierzenie grzywny w wysokości określonej w sentencji postanowienia. W ocenie Sądu taki wymiar grzywny uwzględnia fakt wystąpienia stanu niezgodności z prawem i wyraża negację dla takiego postępowania, ale też uwzględnia fakt, że przesłanie skargi wraz z odpowiedzią nastąpiło przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny i było połączone z wyjaśnieniem przyczyn niedopełnienia terminu.
Wymierzona grzywna spełni również, w ocenie sądu, rolę prewencyjną, bowiem przyczyni się do przestrzegania prawa w przyszłości przez organ.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.