Uzasadnienie
J. G. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (k.
2) podając we wniosku, iż ma [...] lat i jest inwalidką I grupy. Jedyny jej dochód stanowi emerytura w wysokości 2.054 zł miesięcznie. Skarżąca od trzech lat przebywa w Domu Pomocy Społecznej. Po opłaceniu Domu Pomocy Społecznej, z otrzymywanej emerytury wnioskodawczyni pozostaje kwota 609,88 zł. Z kwoty tej skarżąca musi jeszcze ponieść koszty leczenia, zakupu żywności i niezbędnych środków higieny osobistej. Poza tym skarżąca nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych (k. 2-3).
W uzasadnieniu swego wniosku skarżąca podkreśliła, iż charakter sprawy, wiek (85 lata) oraz stan zdrowia wskazują, że w niniejszej sprawie niezbędna jest pomoc profesjonalnego pełnomocnika. Zaakcentowała także, iż po opłaceniu bieżących opłat nie jest w stanie bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie ponieść kosztów wynagrodzenie adwokata z wyboru.
Na wstępie należy odnieść się do wniosku J. G. w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych.
Zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
Niniejsza sprawa dotyczy odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej, należy zatem do kategorii spraw wymienionych w powołanym przepisie.
W związku z tym, iż skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych tj. nie musi uiszczać tych kosztów w sprawie niniejszej z mocy samej ustawy na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, o czym orzeczono w punkcie I sentencji.
Z uwagi na powyższe wniosek złożony przez skarżącą podlegał rozpoznaniu w części przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W rozpatrywanym przypadku J. G. dowiodła, iż nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny.
Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu wnioskodawczyni wskazała, iż jedynym źródłem jej dochodów pozostaje emerytura w wysokości 2.054,40 zł. Z kwoty tej po odliczeniu opłat na Dom Pomocy Społecznej, w którym skarżąca przebywa od trzech lat wnioskodawczyni pozostaje kwota 609,88 zł. Kwota ta jest przeznaczone głównie na zakup leków oraz inne niezbędne potrzeby bytowe i nie zawsze wystarcza na pokrycie podstawowych wydatków skarżącej. Ponadto wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. W tej sytuacji należy stwierdzić, iż J. G. nie jest w stanie zgromadzić dostatecznej ilości środków finansowych do równoczesnego zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz pokrycia kosztów ustanowienia adwokata w sprawie niniejszej, bez uszczerbku utrzymania koniecznego.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono w punkcie II sentencji.