Uzasadnienie
W piśmie z dnia 8 lipca 2014 r. Z. K. i R. K. zawarli wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów WSA w Olsztynie od orzekania w sprawie [...]. W uzasadnieniu wniosku podali, że wnoszą o przekazanie sprawy innemu równorzędnemu Sądowi, który rozpatrzy ich sprawę w sposób niezależny, obiektywny i niezawisły. Wnioskodawcy podnieśli, że utracił zaufanie do WSA w Olsztynie jak również do sędziów tego Sądu. W ich ocenie Sąd prowadzi sprawę sprzecznie z wniesioną skargą a sędziowie wielokrotnie fałszowali i nadużywali prawa.
Wszyscy wymienieni we wniosku sędziowie orzekający w WSA w Olsztynie złożyli oświadczenia, w którym wskazali na brak wystąpienia okoliczności mogących uzasadniać wątpliwość co do ich bezstronności w rozpoznawaniu sprawy (art. 19 p.p.s.a.) oraz stwierdzono również brak podstaw wyłączenia wynikających z art. 18 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
W ocenie Sądu wniosek o wyłączenie sędziów podlega oddaleniu, bowiem nie zachodzą okoliczności mogące wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w rozpoznaniu sprawy II SA/Ol 394/14 (art. 19 p.p.s.a.).
Stosownie do treści art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy (art. 18), sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w danej sprawie (iudex suspectus). Zgodnie z art. 22 § 2 p.p.s.a. postanowienie w przedmiocie wyłączenia jest wydawane po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy.
W jednolicie ukształtowanej linii orzecznictwa sądów administracyjnych przyjmuje się, że wyłączenie sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a. powinno znajdować oparcie w okolicznościach obiektywnych tzn. takich, które nie wynikają wyłącznie z subiektywnego poczucia strony o braku bezstronności tych osób w orzekaniu, ale z takich, które dla przeciętnego odbiorcy i uczestnika obrotu prawnego stanowiłyby powód podważania obiektywizmu orzecznika. Przykładowo wskazaną obiektywną okolicznością może być istnienie osobistych stosunków czy powiązań między sędzią a stroną lub jej przedstawicielem, które z uwagi na swój charakter co do zasady rzutują na nastawienie czy ukierunkowanie osobiste orzecznika do sprawy. Wskazuje się, że niedopuszczalne jest formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy (vide postanowienia NSA z 30 stycznia 2012 r., II FZ 843/11 oraz z 6 marca 2012 r., II OZ 86/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA).
Zdaniem składu orzekającego w przedmiocie wniosku o wyłączenie, z akt sprawy, w tym z argumentacji skarżącego, nie wynika aby którykolwiek z wymienionych sędziów posiadał jakiekolwiek subiektywne nastawienie do strony czy wyniku zainicjowanego przez stronę postępowania, a tym samym by istniały uzasadnione podstawy do ustalenia okoliczności podważających ich bezstronność przy jej rozpoznawaniu. W szczególności nie wyklucza obiektywizmu w orzekaniu sędziów fakt ich wielokrotnego rozstrzygania spraw skarżącego. Wywodzenie przez skarżącego, że wskazane postępowania były prowadzone wadliwie i z brakiem poszanowania jego praw jako strony oraz bez wysłuchania jego argumentów – stanowi jedynie zwerbalizowanie subiektywnego odczucia strony i nie stanowi o wystąpieniu obiektywnej przesłanki uzasadniającej wyłączenie z uwagi na brak bezstronności (vide postanowienia NSA z 28 kwietnia 2011 r., I OZ 293/11 oraz z 7 października 2010 r., I OZ 759/10, CBOSA).
Brak jest podstaw aby wywodzić, że wielokrotność orzekania przez sędziów danego sądu w sprawach strony automatycznie powoduje u tych osób negatywne ukierunkowanie wyników orzeczeń. Do istoty pracy sędziego należy możliwość poddania ich orzeczeń kontroli instancyjnej. Na marginesie wskazać też należy, że kontrola instancyjna jest właściwą drogą merytorycznej weryfikacji orzeczeń osób wnioskowanych do wyłączenia w sprawie niniejszej. Dlatego sformułowana przez sędziego ocena prawna w innej sprawie, nawet jeśli okazała się nieprawidłowa, nie jest okolicznością obiektywnie uprawdopodabniającą istnienie wątpliwości co do bezstronności tej osoby, bowiem nie świadczy o jakimkolwiek jej osobistym stosunku do strony, czy występowaniu sytuacji osobistego "uwikłania" w sprawę strony.
Nadto zdaniem składu orzekającego złożonych w sprawie oświadczeń sędziów nie mogą podważyć argumenty zawarte we wniosku o wyłączenie. W sprawie brak jest również podstaw do wyłączenia sędziów w oparciu o art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a.
Reasumując stwierdzić należy, że wniosek o wyłączenie nie spełnia warunku uprawdopodobnienia okoliczności podważających bezstronność sędziów orzekających w WSA w Olsztynie - do orzekania w sprawie [...]. Również w sprawie nie stwierdzono wystąpienia podstawy wyłączenia z art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. do rozpoznania tego wniosku przez wskazane osoby. Stąd też należało wniosek oddalić.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 19 i art. 18 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.