Uzasadnienie
U podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia.
W dniu 10 marca 2016 r. (data wpływu do Sądu) S. F., J. H., D. P. reprezentowane przez pełnomocnika - adwokata Ł. L. złożyły wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Gminy S. z powodu nieprzekazania do tut. Sądu skargi na bezczynność w spawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
W uzasadnieniu wniosku wskazały, że pismem z dnia [...] października 2015 r. zwróciły się o udostepnienie przez Gminę S. Komunalny Zakład Budżetowy w S. informacji publicznej, dotyczącej infrastruktury przesyłowej składającej się na sieć wodociągową i kanalizacyjną zlokalizowaną na nieruchomości położonej w miejscowości S., w skład której wchodzi działka o nr ewid. [...], dla której Sąd Rejonowy w B. IX Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą o nr [...]. Przedmiotowy wniosek został doręczony do siedziby Komunalnego Zakładu Budżetowego w S. w dniu 20 października 2015 r.
Wobec faktu, że do dnia 11 stycznia 2017 r. ww. wniosek nie został rozpoznany, a wnioskodawców nie poinformowano o przyczynach zwłoki oraz o wydłużeniu terminu załatwienia sprawy, wnioskodawcy wywiedli skarga na bezczynność organu. Stosownie do treści przepisu art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę wniesiono do tut. Sądu za pośrednictwem Burmistrza Gminy S., któremu skargę tę doręczono w dniu 16 stycznia 2017 r. W rozmowie telefonicznej przeprowadzonej w dniu 6 marca 2017 r. pełnomocnik wnioskodawców uzyskał informację, że skarga na bezczynność nie została jeszcze przekazana do Sądu.
Powyższe zdaniem wnioskodawców uzasadnia wniosek o wymierzenie organowi grzywny, o której mowa na wstępie.
W odpowiedzi z dnia 14 kwietnia 2017 r. na wniosek o wymierzenie grzywny, Burmistrz Gminy S. załączył akta sprawy w przedmiocie bezczynności Gminy S. w postępowaniu dotyczącym wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Odnośnie zaś samego wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie w terminie ustawowym akt sprawy, organ pozostawił rozstrzygnięcie w tej kwestii do uznania Sądu. Końcowo organ wskazał, że skarga na bezczynność z dnia 11 stycznia 2017 r. złożona na Gminę S. Komunalny Zakład Budżetowy została przekazana przez kierownika KZB do rozpoznania Burmistrzowi S. pismem z dnia 23 stycznia 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", organ którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się przez organ administracji publicznej do powyższego obowiązku sąd na podstawie art. 55 § 1 ustawy może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Warunkiem orzeczenia w tym przedmiocie jest złożenie przez skarżącego wniosku, w którym domaga się on nałożenia na organ grzywny.
W tym miejscu podkreślić należy, iż wyłączną materialnoprawną przesłanką orzeczenia przez sąd o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie obowiązków z art. 54 § 2 w terminie określonym w tym przepisie. Wymierzenie grzywny organowi może zatem nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z przywołanego na wstępie art. 54 § 2 nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma bowiem charakter mieszany, tj. dyscyplinująco - restrykcyjny (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSA i WSA, nr 6 z 2006, poz. 156, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SO/Wa 8/08). Zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. unormowanie przewiduje zatem finansowe dolegliwości dla organu administracji publicznej, jeśli obowiązek z art. 54 § 2 nie jest przez ten organ wykonywany, czy też jest wykonywany po terminie.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że skarżony organ nie wypełnił obowiązku, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a, w terminie określonym w tym przepisie.
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest bowiem, że skarga z dnia 11 stycznia 2017 r. na bezczynność organu w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej wpłynęła do organu w dniu 16 stycznia 2017 r. (okoliczność niekwestionowana przez strony). Organ powinien zatem nadesłać ją do Sądu, najpóźniej do dnia 15 lutego 2017 r. Tymczasem w zakreślonym terminie, skarżony organ nie przesłał do Sądu omawianej skargi ani odpowiedzi na nią. Natomiast akta sprawy, organ załączył do udzielonej w dniu 14 kwietnia 2017 r. odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny.
Powyższe ustalenia, dowodzą, że w konkretnym przypadku wystąpiła przesłanka uzasadniająca wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. Sąd "może" orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, że przy rozstrzygnięciu wniosku skarżącego należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (tak: wyrok WSA z dnia 13 grudnia 2006 r., sygn. akt II SA/Ol 10/06, LEX nr 202885).
Mając na uwadze powyższe w pierwszej kolejności należy wskazać, że skarżony organ nie dopełnił obowiązku przekazania do Sądu skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi przed rozpatrzeniem tego wniosku przez Sąd. Wniosek o wymierzenie grzywny nie zdyscyplinował zatem skutecznie organu administracji publicznej, tj. nie doprowadził do wykonania ustawowego obowiązku. Dodatkowo podkreślić należy, że organ w ogóle nie wyjaśnił powodów niedotrzymania terminu, nie podał również przyczyn swojego postępowania.
Ponadto, co jest w sprawie istotne sankcja przewidziana w art. 55 § 1 p.p.s.a. jest dolegliwością związaną z samym niewykonaniem obowiązku przekazania w terminie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Celem tej regulacji jest bowiem nie tylko zdyscyplinowanie organu do przestrzegania terminów obowiązku nadania skardze biegu, ale grzywna stanowić też ma swoistą sankcję za niedopełnienie obowiązku, to jest za naruszenie podstawowego prawa strony do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Można postawić przy tym tezę, że w krańcowych przypadkach działanie organu, mogłoby pozbawić jednostkę w ogóle prawa do sądu. Uzasadnia to przyjęcie także sankcyjnego charakteru środka.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że adekwatne do stopnia zaniedbania obowiązków przez organ w niniejszej sprawie jest wymierzenie grzywny w wysokości określonej w sentencji postanowienia. Wymierzona kwota grzywny winna zdyscyplinować organ do wykonania obowiązku, któremu uchybiono, spełni też rolę prewencyjną, bowiem przyczyni się do przestrzegania prawa w przyszłości przez organ.
Mając powyższe na uwadze i z mocy powołanych przepisów Sąd orzekł jak w postanowieniu.
O kosztach postępowania orzeczono w pkt 2 na mocy art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.). Na zasądzone koszty składają się wpis sądowy w kwocie 100 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 480 zł oraz opłata skarbowa od udzielonych pełnomocnictw w kwocie 51 zł.