Uzasadnienie
Skarżący J. Cz. Ś. w dniu 6 marca 2012 r. złożył wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. od udziału w sprawie II SA/Ol 94/12, zarzucając im dyskryminację, poniżanie i stosowanie tortur oraz pozbawienie go prawa do godnego życia. Podkreślił także, iż w trakcie rozpoznawania jego spraw próbował zwrócić uwagę sędziów na fałszerstwa dowodowe znajdujące się w aktach administracyjnych w zakresie jego warunków socjalno – bytowych i zdrowotnych, ale nie osiągnął zamierzonego celu, co podważyło jego zaufanie do wszystkich sędziów orzekających w WSA w Olsztynie.
Sędzia WSA Z. Ś. w złożonym oświadczeniu wniósł o wyłączenie go od orzekania w niniejszej sprawie z racji orzekania w innej sprawie skarżącego J. Ś., gdzie po wydaniu niekorzystnego rozstrzygnięcia, padały w stosunku do tego sędziego groźby i zniewagi.
Pozostali wskazani we wniosku o wyłączenie sędziowie złożyli do akt oświadczenia, z których wynika, iż między nimi, a żadną ze stron tego postępowania nie zachodzą okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w rozpoznaniu tej sprawy.
Postanowieniem z 23 marca 2012 r. w sprawie I OW 61/12 Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku do rozpoznania wyżej wskazanego wniosku o wyłączenie sędziów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Instytucję wyłączenia sędziego normują przepisy art. 18 – 24 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej: p.p.s.a. Przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samej ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 powołanej ustawy. Stosownie zaś do treści art. 19 p.p.s.a., niezależnie od sytuacji, w których sędzia wyłączony jest z mocy samej ustawy sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie (iudex suspectus). Strona obowiązana jest uprawdopodobnić przyczynę wyłączenia we wniosku zgłoszonym do sądu.
W orzecznictwie wskazuje się, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony bądź utrata wiarygodności w bezstronność sędziego. Nie ma znaczenia subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego wyznaczonego do rozpoznawania jej sprawy, lecz konieczne jest wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania, co do bezstronności sędziego (vide: postanowienie NSA z 15.09.2008 r., II FZ 397/08, Lex nr 493907).
Wskazać również należy, że każda sprawa podlega indywidualnej ocenie przez składy sędziowskie. Z tych przyczyn sugestia, że sędzia orzekał w innej sprawie z udziałem skarżącego, nie powoduje, że można mówić o jakimkolwiek nastawieniu sędziego do strony. Sam fakt orzekania w innej sprawie, w której wnioskodawca był stroną nie daje podstawy do sformułowania zastrzeżeń co do bezstronności sędziego, biorącego udział w rozstrzyganiu innej sprawy. Niezadowolenie strony z rozstrzygnięcia sprawy czy też ze sposobu prowadzenia postępowania sądowego nie stanowi również podstawy do wyłączenia sędziego, bowiem zarzuty te strona może podnosić w środkach odwoławczych od orzeczeń Sądu I instancji (por. postanowienie NSA z 5 września 2008 r., I OZ 665/08).
Zaznaczyć również należy, iż dla wyjaśnienia charakteru stosunków osobistych łączących sędziego ze stroną, w myśl art. 22 § 2 p.p.s.a., ustawodawca nałożył na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia w tym zakresie stosownych wyjaśnień. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego istnieje natomiast ugruntowany pogląd, że skoro sędzia, którego dotyczy wniosek złożył oświadczenie, iż nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w niniejszej sprawie i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie NSA z 19 listopada 2010 r., I OZ 864/10).
W przedmiotowej sprawie sędzia WSA w O. Z. Ś. wniósł o wyłączenie go od rozpoznania sprawy o sygn. akt II SA/Bk 94/12 oświadczając, że orzekał wcześniej w sprawach skarżącego w sądzie powszechnym oraz, że niekorzystne dla w/w rozstrzygnięcie doprowadziło do tego, że J. Ś. znieważał go i groził śmiercią na wypadek rozpoznawania w przyszłości innych spraw. Zatem jego udział w w/w sprawie mógłby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności. W związku z powyższym tutejszy Sąd administracyjny orzekł o wyłączeniu sędziego Z. Ś. Wobec pozostałych sędziów WSA w O. skarżący nie wykazał i nie udowodnił żadnych okoliczności mogących budzić uzasadnione wątpliwości, co do ich bezstronności w sprawie II SA/Ol 94/12. Podnoszone zaś we wniosku zarzuty dyskryminacji, poniżania i stosowania tortur nie mogą stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku o wyłączenie. W tym zakresie Skarżący nie wskazał na żadne okoliczności, czy też dowody, mogące uprawdopodobnić formułowany zarzut, a tym samym uzasadnić wątpliwości, co do bezstronności sędziów.
Samo zaś przypuszczenie wnioskodawcy o braku bezstronności sędziów orzekających w danym sądzie, bez żadnego nawet uprawdopodobnienia w tym zakresie, musi skutkować oddaleniem wniosku. Jest to uzasadnione tym bardziej, że wymienieni w pkt 2 niniejszego postanowienia - sędziowie ustosunkowując się do wniosku o ich wyłączenie od udziału w orzekaniu, złożyli do akt sprawy oświadczenia, z których wynika, że nie istnieją żadne okoliczności tego rodzaju, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do ich bezstronności przy orzekaniu w sprawach ww. skarżącego. Argumentacja przedstawiona przez skarżącego nie podważyła zaś wiarygodności tych oświadczeń.
Tytułem uzupełnienia wskazać należy, że skład rozpoznający przedmiotowy wniosek o wyłączenie sędziego nie stwierdził również z urzędu w kontrolowanym postępowaniu okoliczności ustawowych uzasadniających wyłączenie któregokolwiek z wymienionych sędziów na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 1 – 7 p.p.s.a. (iudex inhabilis).
Ze wskazanych powyżej względów, na mocy art. 22 § 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.