Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym na formularzu PPF w dniu 13 września 2016 r., M. P. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Przedmiotowe żądanie zostało wniesione w związku z zamiarem wniesienia przez wnioskodawczynię skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] wydaną w sprawie nakazu wykonania robót budowlanych w celu usunięcia nieprawidłowości w budynku mieszkalnym (nr [...]).
Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.).
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem, małżonkowie poza mieszkaniem o powierzchni 42,42 m2 nie posiadają innych składników majątku, utrzymują się z emerytur w łącznej kwocie 3.140 zł miesięcznie, na opłaty za czynsz mieszkania, energię elektryczną oraz gaz przeznaczają miesięcznie kwotę około 760 zł, ze względu na stan zdrowia małżonkowie ponoszą dodatkowe wydatki na leczenie, rehabilitację i zabiegi (mąż wnioskodawczyni kontynuuje leczenie po usunięciu nowotworu, zaś ona sama jest osobą niepełnosprawną).
Powyższe referendarz sądowy ustalił na podstawie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni, złożonego przez nią pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.), które uznano za wystarczające do dokonania oceny sytuacji finansowej małżonków.
W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że wnioskodawczyni wykazała zasadność wniesionego żądania. Biorąc pod uwagę wysokość miesięcznych dochodów małżonków, brak oszczędności oraz zły stan zdrowia obojga małżonków i związaną z nim konieczność ponoszenia dodatkowych wydatków, należało przyjąć, że całość miesięcznego dochodu małżonkowie wydatkują na zaspokojenie swoich potrzeb życiowych. W tej sytuacji nie są w stanie poczynić żadnych, nawet niewielkich oszczędności na koszty postępowania sądowego.
Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.