Uzasadnienie
W dniu 31 października 2013r.. wnioskodawca T. L. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o wymierzenie grzywny na podstawie przepisu art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U.z 2012r., poz. 270 ze zm.) - dalej jako P.p.s.a – A S.A. za nieprzekazanie Sądowi skargi wnioskodawcy z dnia 26 lutego 2013r. wraz z dołączonymi do niej dokumentami.
W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca wskazał, że w dniu 11 marca 2013 r., na adres Spółki podany we wniosku (G., ul. [...]), została wysłana skarga z dnia 26 lutego 2013r i do dnia sporządzenia wniosku nie została przekazana do Sądu. Do wniosku wnioskodawca załączył potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię wykazu przesyłek nadanych listem poleconym w dniu 11 marca 2013r.
W odpowiedzi na wniosek A wniósł o jego oddalenie, podnosząc że w sprawie nie otrzymała żadnej skargi, o której mowa we wniosku z dnia 31 października 2014r. Wskazano, że wymierzenie grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ ustawowemu terminowi do przekazania skargi sądowi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz złożenia stosownego wniosku przez stronę. Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty jej nadania, wniesienie skargi winno być rozumiane jako jej doręczenie.
Zatem datą wszczęcia postępowania jest data wniesienia skargi (rozumiana jako data doręczenia)skargi do organu. Jedyną przesłanką materialnoprawną wymierzenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Niespełnienie tego obowiązku nie następuje jeżeli skarga nie została organowi doręczona. W przedmiotowej sprawie, jak podniesiono, nie doszło do kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek pozwalających na wymierzenie grzywny: nie doszło do uchybienia przez organ ustawowemu terminowi do przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę - bowiem ta nie została doręczona organowi. Tymczasem dowód w tym zakresie ciąży na wnioskodawcy.
Do odpowiedzi na skargę organ dołączył akta sprawy
Powyższy odpis odpowiedzi na wniosek został doręczony pełnomocnikowi wnioskodawcy w dniu 7 marca 2014r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.
W myśl natomiast art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001 r. Nr 112 poz. 1198 ze zm) do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), z tym że:
- 1) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi,
- 2) skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę.
Oznacza to, że 30 – dniowy termin wskazany w art. 54 § 2 P.p.s.a. został na mocy przepisu szczególnego skrócony do 15 dni.
W razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie wynikającym z przytoczonych wyżej przepisów, sąd na wniosek skarżącego może na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. orzec o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 P.p.s.a).
Wskazać należy, że wniosek o wymierzenie grzywny organowi wszczyna incydentalne postępowanie w ramach toczącego się już postępowania sądowoadministracyjnego. Wyłączną zaś materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków inicjowanych wniesieniem skargi do Sądu. Sąd podziela w całości argumentację zawartą w odpowiedzi na wniosek, że warunkiem skuteczności wniesienia skargi jest jej doręczenie organowi.
Z akt rozpatrywanej sprawy, w tym akt przedłożonych przez organ wynika, że skarga taka nie została złożona. Skoro wyłącznymi przesłankami do wymierzenia grzywny są stwierdzenie uchybienia terminu przez organ w przekazaniu sądowi wniesionej do organu skargi oraz złożenie stosownego wniosku, to niewniesienie skargi do organu powoduje, że wniosek o wymierzenie kary grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a uznać należy za niedopuszczalny. Skarga taka nie może bowiem zostać rozpoznana w związku z niespełnieniem wymogów warunkujących jej rozpoznanie.
Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 166 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
Nadto działając na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd zwrócił wnioskodawcy kwotę 100 zł stanowiącą równowartość uiszczonego wpisu, zgodnie z punktem drugim sentencji postanowienia.