Uzasadnienie
J. T. – G. zwróciła się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2010r. przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego ww. sprawie dotyczącej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego i z uwzględnieniem treści art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), na mocy którego wnioskodawczyni z mocy ustawy jest zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych, gdyż sprawa dotyczy pomocy i opieki społecznej.
W dniu 20 kwietnia 2010r., a więc z zachowaniem terminu wnioskodawczyni wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia, wskazując że w swoim wniosku prosiła o ustanowienie adwokata.
Zgodnie z art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie wniesienia sprzeciwu postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Sąd zważył, że wnioskodawczyni skutecznie wniosła sprzeciw od postanowienia z dnia 1 kwietnia 2010r. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca wnosiła o przyznanie pomocy przez ustanowienie adwokata. W takim stanie rzeczy mając na uwadze treść wniosku oraz tę okoliczność, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania związanych z ustanowieniem adwokata, Sąd postanowił o przyznaniu prawa pomocy zgodnie z sentencją postanowienia. Nadto stosownie do powoływanego przepisu art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. wnioskodawczyni z mocy prawa jest zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie będącej przedmiotem rozstrzygnięcia decyzją z dnia 8 lutego 2010r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego.