Uzasadnienie
F. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosek o wymierzenie grzywny A. za nieprzekazanie skargi dotyczącej bezczynności w sprawie udostępnienia informacji publicznej.
Sąd administracyjny przed przystąpieniem do rozpoznania sprawy w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać swoją właściwość miejscową do jej rozpoznania, a dopiero w następstwie tego ustalenia ją rozpoznać bądź przekazać według właściwości innemu sądowi administracyjnemu.
O właściwości miejscowej sądów administracyjnych stanowi art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) dalej zwanej p.p.s.a., zgodnie z którym do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Stosownie do art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
Skoro w niniejszej sprawie wniosek dotyczy A., a więc podmiotu mającego siedzibę na terenie województwa [...], to w myśl § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. nr 72, poz. 652 ze zm.) właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 59 § 1 w związku z 13 § 2 oraz art. 64 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji