Uzasadnienie
A. K. zwrócił się we wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF w dniu 17 maja 2013 r., o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Według informacji o stanie majątkowym i rodzinnym, wnioskodawca przebywa obecnie w areszcie śledczym. Nie jest zatrudniony, więc nie uzyskuje żadnych dochodów. W treści formularza wnioskodawca nie wskazuje, aby miał kogokolwiek na utrzymaniu i pozostawał z kimkolwiek we wspólnym gospodarstwie domowym. Nie posiada również żadnego majątku – nieruchomości, czy przedmiotów wartościowych. Jest natomiast zobowiązany alimentacyjne w wysokości po 350 zł miesięcznie.
W przedmiotowej sprawie wnioskodawca ubiega się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, przy czym – jak wyraźnie podkreślił, domaga się on ustanowienia radcy prawnego w celu złożenia skargi na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego, dotyczącej jego wniosku o udostępnienie informacji, której przedmiotem są "prośby, skargi i wnioski, składane do administracji Aresztu w S. G. w latach 2003 – 2011" przez wnioskodawcę. Wnioskodawca domaga się zatem przyznania mu prawa pomocy przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – tekst jednolity ze zm., powoływanej dalej jako P.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek ten wolny jest od opłat sądowych. Ponadto, stosowanie do art. 245 § 1 tej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z art. 245 § 2 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania;
Biorąc pod uwagę zawarte we wniosku dane odzwierciedlające aktualną sytuację osobistą, majątkową i zarobkową skarżącego: fakt braku dochodów i majątku, uwzględniając również okoliczność przebywania w areszcie śledczym należało uznać, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania związanych z niniejszą sprawą. Tym samym, spełnia ustawowe przesłanki przyznania mu prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.