Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy Z. D. wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu, swój wniosek motywując złym stanem zdrowia oraz trudną sytuacją materialną. Z treści formularza wynika, że w skład majątku wnioskodawcy wchodzi lokal mieszkalny o pow. 47, 5 m2 oraz udział w prawie własności nieruchomości rolnej o pow. 2,72 ha, stanowiącej obecnie nieużytki. Z. D. zadeklarował, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Jedynym źródłem utrzymania się skarżącego jest świadczenie rentowe uzyskiwane w wysokości 856 zł miesięcznie. Do druku formularza wnioskodawca dołączył zaświadczenie o dochodowości rocznej gospodarstwa rolnego (wynosi ona 6.101 zł), kserokopię odcinka renty, roczne zeznanie podatkowe za 2009 r., informację dotyczącą wysokości czynszu za lokal mieszkalny oraz funduszu remontowego (łącznie 363, 65 zł), rachunek za telefon oraz rachunek za energię elektryczną.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Podane przez stronę informacje, dotyczące sytuacji materialnej pozwalają przyjąć, że Z. D. rzeczywiście jest osobą, której sytuacja materialna uzasadnia uwzględnienie złożonego wniosku w całości. Mając bowiem na względzie, że wnioskodawca uzyskuje dochód w wysokości 856 zł miesięcznie, zaś stałe koszty utrzymania kształtują się na poziomie około 400 zł (czynsz, fundusz remontowy, opłata za telefon oraz opłata za energię elektryczną) uznać przyjdzie, że Z. D. jest pozbawiony możliwości samodzielnego poniesienia kosztów związanych z postępowaniem sądowym. Wskazane wyżej wydatki stanowią niemalże połowę jego miesięcznego dochodu, co oznacza, że strona nie ma możliwości wygospodarowania jakichkolwiek dodatkowych środków na pokrycie kosztów sądowych oraz udział fachowego pełnomocnika.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.