Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] r. Prezydent Miasta D. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o rozstrzygniecie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Starostą [...] w sprawie wydania decyzji o zatrzymanie prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu W.G.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a) wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Kwestię właściwości rzeczowej Naczelnego Sądu Administracyjnego reguluje przepis art. 15 p.p.s.a. Stosownie do § 1 pkt 4 przywołanego przepisu, Sąd ten rozstrzyga spory kompetencyjne, o których mowa w art. 4 p.p.s.a., to jest spory o właściwość pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej.
W przedmiotowej sprawie wystąpił negatywny spór kompetencyjny między Prezydentem Miasta D. a Starostą [...]. Żaden ze wskazanych wyżej organów nie uznaje się właściwym do rozpoznania sprawy.
Mając na uwadze powyżej przytoczone regulacje prawne, rozstrzygnięcie zaistniałego sporu kompetencyjnego należy do wyłącznej właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał się za niewłaściwy rzeczowo i przekazał sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu działając na podstawie art. 59 § 1 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 i art. 4 p.p.s.a.