Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 sierpnia 2019 r. Kierownik Działu Pomocy Środowiskowej Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Wójtem Gminy M. a Burmistrzem Miasta M. w przedmiocie wydania decyzji administracyjnej potwierdzającej prawo do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej k.p.a.) spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, poza wyjątkami określonymi w pkt 2-4 wskazanego przepisu, rozstrzyga wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu – sąd administracyjny. Zgodnie natomiast z art. 17 pkt 1 k.p.a. organem wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego są samorządowe kolegia odwoławcze, chyba, że ustawy szczególne stanowią inaczej.
W związku z powyższym organem wyższego stopnia dla Wójta Gminy M. jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie, natomiast dla Burmistrza Miasta M. – Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach. Oznacza to, że dla wymienionych organów pozostających w sporze o właściwość brak jest wspólnego organu wyższego stopnia, o którym mowa w art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a., zatem w myśl tego przepisu spór o właściwość pomiędzy wymienionymi organami rozstrzyga sąd administracyjny.
Zgodnie z art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.) spory o właściwość pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego rozstrzyga Naczelny Sąd Administracyjny.
W myśl art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swoją niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Z uwagi na powyższe okoliczności Sąd stwierdził swoją niewłaściwość i na mocy art. 59 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.