Uzasadnienie
1. Wnioskiem z dnia [...] listopada 2023 r. M.G. domagał się nałożenia na [...] (dalej Dyrektor PSM) za nieprzekazanie w terminie jego skargi na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej przyznania nagród nauczycielom tej Szkoły w październiku 2023 roku oraz dodatków motywacyjnych.
We wniosku wskazał, że organ nie przekazał jego złożonej w dniu 6 listopada 2023 r. w 15-dniowym terminie określonym przepisem szczególnym (we wniosku błędnie podano datę wniesienia skargi na dzień 16 listopada 2023 r. – k. 3 skargi).
2. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, że skarga z dnia [...] listopada 2023 r. została przekazana 30 listopada 2023 r. w terminie określonym przepisem art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Podkreślono także, że nastąpiło to bez zbędnej zwłoki. W końcowej części odpowiedzi zauważono jednak, że w stosunku do terminu szczególnego przekroczenie było nieznaczne i niecelowe, a pozostałe dwie skargi (łącznie są trzy) były już przekazane terminowo.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
3. Zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902 ze zm.) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę dotyczącą bezczynności w udzieleniu informacji publicznej następujew terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy, Sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., a więc do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1 in fine p.p.s.a.).
4. Z dokumentów sprawy, a przede wszystkim dokumentów dołączonych do akt zawierających skargę, której dotyczy wniosek (sygn. akt II SAB/Go 138/23) wynika, że skarga, która wpłynęła do organu w dniu 6 listopada 2023 r. została przekazana do sądu 30 listopada 2023 r. (data nadania), a więc 9 dni po terminie.
Co do zasady taka sytuacja wypełnia zatem dyspozycję art. 55 § 1 p.p.s.a. i powinna skutkować wymierzeniem organowi grzywny. Zastosowanie tej sankcji jest jednak elementem władzy dyskrecjonalnej sądu. Orzeczenie w tym zakresie ma charakter uznaniowy, co oznacza, w sytuacji, gdy skarga nie została przekazana przez organ we właściwym terminiesąd może również odstąpić od wymierzenia grzywny (por. postanowienie NSA z 29 stycznia 2013 r., II OZ 21/13, CBOSA; por. równieżM. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2015, s. 343-344).
5. Uchybienie przez organ terminowi przekazania skargi sądowi jest w sprawie bezsporne, ale sąd znajduje w sprawie okoliczności szczególne, które przemawiają za odstąpieniem od ukarania Dyrektora [...]. Organ z niewielkim opóźnieniem przekazał skargę wraz z odpowiedzią i aktami sprawy, a więc sprawa dotycząca udostępnienia informacji została już przez sąd rozpatrzona i to uchybienie nie miało żadnego wpływu na sytuację prawną skarżącego.
W świetle opisanych wyżej faktów wymierzenie grzywny nie jest konieczne dla osiągnięcia skutku represyjnego i prewencyjnego. Okoliczności związanez przekazywaniemskargi wskazują bowiem, że jej nieterminowe przesłanie sądowi miało charakter incydentalny i pozbawiony premedytacji i wynikało zapewnez nieznajomości regulacji szczególnej.
Nie sposób pominąć również specyfiki organu jako kierującego specjalistyczną placówką oświatowo-kulturalną. Dyrektor [...] nie jest bowiem "klasycznym" organem administracji, od którego wymagać należy znajomości wszystkich przepisów szczególnych. Nie ma też zdaniem sądu potrzeby sankcjonowania tego przypadku dla tzw. prewencji, bo jest to pierwszy przypadek i prawdopodobnie się on już nie powtórzy.
Zdaniem Sądu wniosek nie jest też wyrazem obywatelskiej troski skarżącego o praworządność działania organów publicznych, lecz wykorzystywaniem kolejnego środka prawnego w sporze z organem (czego dowodzą rozpatrywane przez tutejszy sąd inne sprawy).
- 6. Z tych wyjątkowych względów sąd, mieszcząc się w granicach dyskrecjonalności objętej dyspozycją przepisu art. 55 § 1 p.p.s.a., odstąpił od nałożenia na organ grzywny oddalając wniosek.