Uzasadnienie
Zgodnie z przepisem art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U z 2012 roku, poz. 270 ze zm.) nazywanej dalej p.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Sąd zważył, iż w sentencji orzeczenia z dnia 23 maja 2013 roku, w sprawie II SO/Go 3/13 na skutek zastosowania niewłaściwego urzędowego formularza, błędnie wskazany został rodzaj orzeczenia. Oczywistość omyłki dodatkowo potwierdza fakt, iż forma właściwego w sprawie rozstrzygnięcia, którym jest postanowienie, wynika wprost z dyspozycji przepisu art. 55 § 1 p.p.s.a.
Podnieść w tym miejscu trzeba, iż na kwalifikację "wadliwej nazwy orzeczenia" jako oczywistej omyłki wskazuje także piśmiennictwo. Oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia (T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 646).
Konsekwencją powyższej omyłki jest także użyte w orzeczeniu z dnia 23 maja 2013 roku określenie dotyczące oddalenia "skargi", zamiast "wniosku". Zaistniała zatem potrzeba sprostowania niniejszym postanowieniem powstałych oczywistych omyłek pisarskich.
Z tych przyczyn, na podstawie przepisu art. 156 §1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.