Uzasadnienie
J.L. przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika (adwokata). Z treści tegoż wniosku oraz formularza "PPF" wynika, iż jedynym źródłem utrzymania wnioskodawcy jest zasiłek stały w wysokości 444 zł. J.L. podał, że jest bezrobotny, bez prawa do zasiłku, nie posiada oszczędności ani majątku.
Wniosek w części okazał się uzasadniony.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Wniosek o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie mógł zostać uwzględniony, już z tej tylko przyczyny, iż w przypadku wniesienia skargi J.L. będzie z mocy ustawy zwolniony od obowiązku uiszczenia tychże kosztów (art. 239 pkt 1 a p.p.s.a.). Z treści formularza "PPF" wynika bowiem, iż ewentualna skarga zostanie wniesiona w przedmiocie bezczynności z zakresu pomocy społecznej. Dlatego też należało odmówić udzielenia prawa pomocy w tym zakresie.
Uzasadniony jest natomiast wniosek o przyznanie pełnomocnika. Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
W świetle przedstawionych przez J.L. faktów należy uznać, iż skarżący znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Wnioskodawca korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej, w Powiatowym Urzędzie Pracy jest zarejestrowany jako osoba poszukująca pracy od [...] kwietnia 2006 r., nie posiada majątku ani oszczędności.
Analiza sytuacji majątkowej J.L. prowadzi zatem do wniosku, że nie jest on w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem zawodowego pełnomocnika.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.