Uzasadnienie
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. postanowieniem z 21 sierpnia 2009 r. w sprawie II SO/Go 3/09 przyznał W.B. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
22 kwietnia 2010 r. do sądu wpłynęło pismo W.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie II SO/Go 3/09.
Na podstawie zarządzenia referendarza sądowego z 11 maja 2010 r. poinformowano W.B., że w sprawie II SA/Go 3/09 na podstawie postanowienia referendarza sądowego z 21 sierpnia 2009 r. przyznano mu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wskazano, że wniosek ten dotyczył wyłącznie zwolnienia od kosztów sądowych i został złożony przed wpłynięciem skargi do sądu.
Według informacji zawartych w tymże formularzu PPF skarga miała dotyczyć bezczynności "prac Urzędu Pocztowego (Poczty Polskiej)". Poinformowano, że do 11 maja 2010 r. skarga w powyższym przedmiocie nie wpłynęła do sądu.
W związku z powyższym wezwano W.B. do podania w terminie 7 dni, czy podtrzymuje zawarty w piśmie z [...] kwietnia 2010 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata "do sprawy II SO/Go 3/09". Jednocześnie pouczono go, że w przypadku podtrzymania wniosku należy złożyć wniosek na odpowiednim urzędowym formularzu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania /art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 ze zm.)/, dalej: p.p.s.a. 21 maja 2010 r. do sądu wpłynęło pismo W.B. w którym wskazał między innymi, że sprawa jest marginalna ponieważ skończył 75 lat i został zwolniony z opłat RTV. Do pisma został dołączony niewypełniony formularz PPF. Wniosek W.B. został zarejestrowany w rep. II SO/Go 6/10.
Referendarz sądowy postanowieniem z 2 czerwca 2010 r., II SO/Go 6/10 odmówił W.B. przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
14 czerwca 2010 r. wpłynął do tutejszego sądu sprzeciw od powyższego postanowienia. W.B. stwierdził, że jest ono nie do zaakceptowania, nie do przyjęcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 259 § 1 p.p.s.a, od postanowień wydanych przez referendarza sądowego w zakresie prawa pomocy przysługuje sprzeciw do wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. W razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym (art. 260 p.p.s.a.).
Przepis art. 243 § 1 p.p.s.a stanowi, iż prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Z akt sprawy wynika, że 21 maja 2010 r. wpłynęło do sądu pismo W.B. z [...] maja 2010 r., w którym to piśmie W.B. podtrzymał swój wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożonego przed wpłynięciem skargi jest postępowaniem incydentalnym, w ramach postępowania sądowoadministracyjnego. Posiada ono jedynie charakter akcesoryjny w stosunku do sprawy, której dotyczy. Wniosek taki stanowi czynność przygotowawczą do dochodzenia praw przed sądem, a postępowanie przezeń zainicjowane ma wymiar wyłącznie pomocniczy i wpadkowy względem postępowania głównego, wszczętego poprzez wniesienie skargi. Wobec powyższego istotne jest by na podstawie wniosku o przyznanie prawa pomocy można było - pomimo braku skargi i akt sprawy - oznaczyć sprawę główną, w której prawo to ma przysługiwać. W przeciwnym razie cele prawa pomocy przyznanego przed wszczęciem postępowania nie mogłyby być w ogóle realizowane (G. Radecki, Wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przed wpłynięciem skargi do sądu administracyjnego, Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 2009, nr 4).
Zgromadzony w sprawie materiał potwierdza, że w przypadku poprzedniego wniosku W.B. o przyznanie prawa pomocy (w sprawie II SO/Go 3/10), jak i wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego w niniejszej sprawie, wnioskodawca nie wniósł skargi do sądu administracyjnego na określone działanie (bezczynność) administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 p.p.s.a. Wskazać także należy, że wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w 2009 r. dotyczył bezczynności "prac Urzędu Pocztowego (Poczty Polskiej)". Skarga w powyższym przedmiocie nie wpłynęła jednak do sądu. Również obecnie rozpatrywany wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został powiązany z wniesieniem skargi do sądu, co potwierdza analiza pisma W.B. z [...] maja 2010 r. Podał on między innymi, ze ukończył 75 lat i został on zwolniony z mocy ustawy z opłat rtv. Jednocześnie W.B. nie wskazał, że wniósł skargę do sądu administracyjnego.
Powyższe oznacza, że wniosek o przyznanie prawa pomocy nie jest powiązany ze sprawą główną (skargą), co powoduje, że przyznanie prawa pomocy jest bezprzedmiotowe. Nie może bowiem zostać zrealizowany cel prawa pomocy w postaci ochrony praw obywateli w postępowaniu przed sądem administracyjnym w sprawie ze skarg na działanie (bezczynność) administracji publicznej, gdyż taka skarga nie została złożona.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.