Uzasadnienie
P.W. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, celem wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2018 roku nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne.
Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2018 r. skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Po analizie akt sprawy wyznaczony na pełnomocnika strony adwokat M.L. złożył do akt sprawy w dniu 20 września 2018 r. opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi. Jednocześnie wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w wysokości 240 zł, powiększonych o obowiązującą stawkę podatku towarów i usług oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.
Pismem z dnia [...] października 2018 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowało o braku wpływu skargi na wydaną wobec P.W. decyzję z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...].
Wniosek pełnomocnika zasługiwał na częściowe uwzględnienie.
Wyznaczony pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a.
Jeśli chodzi o wynagrodzenie adwokata za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną stronie z urzędu, to kwestia ta została uregulowana w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714).
Rozporządzenie to nie przewiduje możliwości przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jednakże w myśl § 5 rozporządzenia wysokość opłat w sprawach nieokreślonych w rozporządzeniu ustala się, przyjmując za podstawę opłatę w sprawach najbardziej zbliżonego rodzaju. Sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest czynnością najbliższą rodzajowo sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Z tego względu należną adwokatowi opłatę należało wyliczyć w oparciu o § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, zgodnie z którym opłata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Wobec powyższego wynagrodzenie pełnomocnika za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wynosi 75% opłaty określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia (wynoszącej 240 zł), tj. 180 zł. Ponadto stawkę opłaty w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23%).
Odnosząc się do wniosku pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia w kwocie 240 zł za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi (pomijając już omówione wyżej rodzajowe podobieństwo do opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej) uznać należy, iż brak jest podstaw do przyznania wynagrodzenia w kwocie 240 zł – a więc według stawki przewidzianej za postępowanie przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji (§ 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia) – skoro postępowanie przed sądem pierwszej instancji nie zostało w ogóle wszczęte, z uwagi na brak skargi. Z tego względu wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia w części obejmującej kwotę powyżej 180 zł podlegał oddaleniu.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 250 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.