Uzasadnienie
We wniosku z dnia 17 sierpnia 2010 r. A. w K. reprezentowany przez Redaktora naczelnego J.J., wniósł o wymierzenie grzywny organowi, tj. K.P. prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą Usługi Transportowe, z uwagi na nie przekazanie Sądowi skargi na bezczynność tego organu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni od dnia jej wniesienia.
W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że K.P. wykonuje zadania z zakresu administracji publicznej na rzecz B. w K. Wnioskiem z dnia 23 marca 2010 r. Redaktor Naczelny A. w K. – B. na Górnym Śląsku i w Zagłębiu (wpisanego do rejestru dzienników i czasopism prowadzonego przez Sąd Okręgowy w Katowicach Wydział I Cywilny), zwrócił się do w/w organu o udostępnienie informacji publicznej w zakresie aktualnego wykazu autobusów, którymi świadczone są usługi przewozowe na zlecenie samorządowych jednostek organizacyjnych, które to informacje należą do kategorii informacji publicznych, o jakich mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej i podlegają udostępnieniu na mocy przepisu art. 2 ust. 1 tej ustawy. Mimo tego organ tej informacji nie udzielił. Dlatego pismem z dnia 10 maja 2010 r. wnioskodawca złożył skargę do WSA w Kielcach na bezczynność organu. Jednak do dnia 17 sierpnia 2010 r. nie otrzymał informacji o przekazaniu skargi Sądowi zgodnie z dyspozycją art. 54 § 2 ppsa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje
Stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, (tj. w razie nieprzekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi – art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - Dz. U. Nr 112/01 poz. 1198 ze zm.), sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Z treści przytoczonego przepisu wynika, że jedną z przesłanek koniecznych do jego zastosowania jest to, aby wskazana sankcja dotyczyła organu w rozumieniu przepisów p.p.s.a., którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zdefiniowano pojęcia organu. W piśmiennictwie przyjmuje się, że organem w rozumieniu komentowanej ustawy jest każdy podmiot wykonujący administrację publiczną, a więc nie tylko organ administracji rządowej lub samorządu terytorialnego, ale także inny organ państwowy, jednostka organizacyjna czy osoba fizyczna, powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumienia do wydawania aktów i podejmowania czynności, o których mowa w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. Podstawowym zadaniem sądów administracyjnych stosownie do art. 184 Konstytucji i art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) jest bowiem kontrola działalności administracji publicznej.
Dlatego też podmioty, które tę działalność prowadzą w formach prawnych, określonych art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a., mieszczą się w pojęciu organu w rozumieniu komentowanej ustawy (M. Niezgódka-Medak (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. LEX Warszawa 2009 str. 108).
W związku ze sprecyzowaniem przez wnioskodawcę, iż żądanie ukarania K.P. grzywną o jakiej mowa w art. 55 p.p.s.a. ma wynikać z faktu nieprzekazania przez tego przedsiębiorcę sądowi skargi na bezczynność polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej, dla oceny czy wymieniona osoba fizyczna jest w takiej sprawie podmiotem wykonującym administrację publiczną, konieczne jest wyjaśnienie, kogo obciąża obowiązek udostępnienia informacji publicznej w myśl przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 4 ust. 1 powołanej ustawy, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności:
- 1) organy władzy publicznej,
- 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych,
- 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa,
- 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego,
- 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są również organizacje związkowe i pracodawców reprezentatywne, w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. Nr 100, poz. 1080, z późn. zm.), oraz partie polityczne (art. 4 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej).
Z treści wniosku wynika, że K.P. jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą pod firmą B. w B., gmina P., świadczącym usługi przewozowe na zlecenie C. w K., będącego samorządową jednostką organizacyjną. Wbrew twierdzeniu autora wniosku nie można uznać, że świadczenie tych usług świadczy o wykonywaniu przez K.P. zadań z zakresu administracji publicznej. Świadcząc bowiem odpłatnie na własny rachunek, na podstawie umowy cywilnoprawnej usługi transportowe na rzecz jednostki samorządu terytorialnego, ani nie wykonuje zadań publicznych w imieniu własnym, ani też nie jest podmiotem reprezentującym inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne. K.P. nie mieści się więc w kręgu podmiotów obowiązanych do udzielenia informacji publicznej, której domaga się w sprawie wnioskodawca, a przez to nie może być uznany za organ, którego bezczynność może podlegać kontroli sądu administracyjnego w myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Ponieważ skarga na bezczynność podmiotu niebędącego organem w rozumieniu Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest dopuszczalna, nie może również w stosunku do takiego podmiotu być kierowany wniosek o ukaranie grzywną za nieprzekazanie sądowi takiej skargi. Wniosek taki podlega natomiast odrzuceniu ze względów podmiotowych, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.
Mając to na uwadze WSA w Kielcach, na podstawie powołanych przepisów odrzucił wniosek jako niedopuszczalny z innych przyczyn.