Uzasadnienie
W dniu 10 kwietnia 2014r. M. K. przesłała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosek o przyznanie jej prawa pomocy poprzez "ustanowienie adwokata w celu załatwienia problemów mieszkaniowych związanych z wydaniem wyrokiem zaocznego z dnia [...] Sądu Rejonowego w S. w sprawie o sygn. akt [...], jak i finansowych związanych z brakiem pracy". Uzasadniając swoje żądanie wnioskodawczyni wskazała, że jest osobą bezdomną, gdyż przydzielony jej lokal socjalny nie spełnia warunków do zamieszkiwania, a pobyt w nim zagraża zdrowiu i życiu ludzkiemu. Natomiast realizacja wyroku eksmisyjnego sprawiła, że strona od długiego okresu czasu pozostaje bezrobotna i nie może powrócić do pracy w wyuczonym i wykonywanym dotychczas zawodzie magistra ekonomii o specjalności: finansista i bankowiec.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270)., zwanej dalej ustawą P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem lub w toku postępowania. Strona może wprawdzie żądać przyznania jej prawa pomocy przed wszczęciem postępowania sądowo-administracyjnego, jednakże konieczne jest, aby jego wszczęcie było w ogóle możliwe (por. postanowienie NSA w z dnia 22 marca 2013r., sygn. akt II OZ 192/13, dostępne w internetowej bazie orzeczniczej NSA).
W tym miejscu wskazać trzeba, że stosownie do art. 3 § 2 ustawy P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Z treści złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawo pomocy nie wynika, aby M. K. zamierzała kwestionować którekolwiek z wymienionych powyżej rozstrzygnięć. Wręcz przeciwnie, strona jako źródło swoich problemów życiowych wskazuje sprawę o charakterze cywilnoprawnym, dotyczącą eksmisji z zajmowanego dotychczas lokalu mieszkalnego, do jakiej doszło z uwagi na wyrok Sądu Rejonowego w S. Co się zaś tyczy żądania wnioskodawczyni w pozostałym zakresie, dotyczącym ustanowienie adwokata "w celu załatwienia problemów finansowych związanych z brakiem pracy", to również brak jest podstaw do uznania kognicji sądu administracyjnego w tym zakresie, zwłaszcza że strona nie podaje jakichkolwiek konkretnych rozstrzygnięć organów administracji publicznej w tym przedmiocie.
Jak wynika z art. 64 § 3 ustawy P.p.s.a do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Natomiast w myśl 58 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Po analizie wniosku M. K. nie budzi wątpliwości Sądu, że taka właśnie sytuacja zaistniała w niniejszym postępowaniu o przyznanie prawa pomocy.
W tym stanie rzeczy powyższy wniosek należało odrzucić jako niedopuszczalny – na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 ustawy P.p.s.a.