Uzasadnienie
Pismem z 19 maja 2020 r. Stowarzyszenie [...] w J., wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosek o ukaranie Burmistrza Miasta i Gminy grzywną za nieprzekazanie temu Sądowi skargi na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej.
W uzasadnieniu wskazano, że powyższa skarga na bezczynność została doręczona organowi 29 stycznia 2020 r. i pomimo upływu ustawowego terminu organ nie przekazał skargi do Sądu.
W odpowiedzi na wniosek Burmistrz Miasta i Gminy wniósł o umorzenie postępowania oraz o niewymierzanie kary grzywny. Wskazał, że po powzięciu 29 stycznia 2020 r. informacji o skardze na bezczynność polecił sekretarzowi gminy odpowiedzialnemu za informację publiczną wyjaśnić zaistniałą sytuację i pilnie udzielić wnioskodawcy stosownej odpowiedzi. Stowarzyszenie 29 stycznia 2020 r. otrzymało odpowiedź na zadane zapytanie za rok 2018, a 7 lutego 2020 r. dodatkowo z wyprzedzeniem za 2019 r. Opóźnienie w przekazaniu informacji nie było działaniem celowym, zamierzonym i nie wynikało ze złej woli organu, było to zwykłe przeoczenie pracownika w związku z jego szerokim zakresem czynności. Pracownik odpowiedzialny w urzędzie za nieudzielenie terminowej odpowiedzi został pouczony w tym zakresie.
Zarządzeniem z 16 czerwca 2020 r. Burmistrz Miasta i Gminy został zobowiązany do udzielenie informacji czy skarga z 27 stycznia 2020 r. została przesłana do Sądu, a jeśli tak to w jakiej dacie.
W odpowiedzi organ przekazał kserokopię skargi z 27 stycznia 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zmianami), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (§ 2), przy czym, w przypadku skarg dotyczących udostępnienia informacji publicznej termin ten, stosownie do art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1429 ze zmianami), wynosi 15 dni od dnia otrzymania skargi. Z kolei w myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny,
Z przytoczonego art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie, lub tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie w terminie przewidzianym w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Jednak, wydając takie orzeczenie, Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w szczególności przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków z art. 54 § 2, czas, jaki upłynął od wniesienia skargi oraz, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.
W niniejszej sprawie do dnia wydania niniejszego postanowienia Burmistrz Miasta i Gminy nie wypełnił wskazanych obowiązków, gdyż wciąż nie przekazał oryginału skargi na bezczynność z 27 stycznia 2020 r. (2 lipca 2020 r., przekazał jedynie kserokopię skargi), a także akt sprawy i odpowiedzi na skargę. Ponieważ skarga na bezczynność wpłynęła do organu 29 stycznia 2020 r., to termin do przekazania skargi wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi upłynął 13 lutego 2020 r. Tymczasem, jak wyżej wskazano, organ do dziś swojego obowiązku nie wykonał.
Podkreślić należy, że z przyjętego przez ustawodawcę pośredniego trybu, tj. za pośrednictwem organu, składania skarg do sądu administracyjnego, wynika, że organ ma obowiązek przekazania każdego pisma strony, którego adresatem jest sąd administracyjny. Dlatego też jeśli, tak jak w niniejszej sprawie, organ uznał, że żądana informacja publiczna została już udzielona, to wraz z przekazaniem tej skargi do sądu, powinien w odpowiedzi na skargę przedstawić swoje stanowisko w tej kwestii, zaś ostateczną ocenę zarówno skargi, jak i swojego stanowiska pozostawić sądowi.
Stosownie do postanowień art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2020 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2019 r. wynagrodzenie to wynosiło 4918,17 zł.
Wymierzając dość niską grzywnę, w stosunku do jej maksymalnej możliwej wysokości, Sąd wziął pod uwagę okoliczność, że nieprzekazanie skargi nie było wynikiem złej woli organu, bądź chęci uchylenia się od kontroli sądu administracyjnego, a jedynie uznaniem, że skoro żądana informacja publiczna została już udzielona, to przekazanie skargi do sądu jest bezprzedmiotowe. Należy jednak podkreślić, że art. 55 § 1 i § 2 p.p.s.a. nie wyłącza możliwości wielokrotnego wymierzania grzywny, a więc jeżeli skarga na bezczynność nadal nie zostanie przekazana, to wnioskodawca będzie miał możliwość ponownego żądania wymierzenia grzywny. Wówczas zaś nie będzie można już przyjąć, że nieprzekazanie skargi nie jest wynikiem złej woli.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
O zwrocie kosztów postepowania (wpisu sadowego) orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.