Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] W.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosek o ukaranie Rady Miejskiej w K. grzywną za nieprzekazanie temu Sądowi skargi na uchwałę Rady Gminy w K. z dnia [...] nr [...] w sprawie likwidacji Zakładu Gospodarki Komunalnej w K. wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonanie tej uchwały.
W odpowiedzi na wniosek radca prawny D. J. pełnomocnik Rady Miejskiej w K. wskazał, że skarga na uchwałę z dnia [...] wraz z aktami sprawy została mu przekazana przez organ zaraz po otrzymaniu jej od skarżących wraz z prośbą o udzielenie odpowiedzi na nią, a następnie wysłanie wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Jednak ze względu na omyłkowe dokonanie błędnej interpretacji informacji otrzymanej od ww. organu, był on przekonany, iż przedmiotowa skarga trafiła już do WSA w Kielcach i w konsekwencji nie przekazał akt sprawy do Sądu.
Wobec powyższego pełnomocnik Rady Miejskiej w K. wniósł o: odstąpienie od wymierzenia kary, ze względu na brak winy organu, gdyż to nie Rada Miejska wykazała się bezczynnością, bo podjęła ona czynności, które zmierzały do wykonania ciążącego na niej obowiązku przekazania akt sprawy do Sądu; bądź, aby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach określając wysokość grzywny, wziął pod uwagę szczególny charakter sprawy tj. niezawinione działanie organu, a także trudną sytuację finansową Gminy K. i tym samym złagodził karę, wymierzając grzywnę w najniższej przepisanej prawem wysokości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność są przedmiotem skargi lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2). Stosownie natomiast do treści art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny.
Z przytoczonego art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika, iż wyłączną, materialnoprawną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. To, jakie przyczyny spowodowały brak przekazania całości dokumentacji Sądowi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny i może mieć jedynie wpływ na jej wysokość. Wydając bowiem takie orzeczenie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w szczególności przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków z art. 54 § 2, czas, jaki upłynął od wniesienia skargi oraz, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Ukaranie organu grzywną służy także zapobieganiu naruszenia prawa w przyszłości (por. postanowienie NSA z dnia 25 sierpnia 2011r.
I OZ 597/11 dostępny w internecie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarga na uchwałę Rady Gminy w K. z dnia [...] nr [...] wpłynęła do organu w dniu 14 maja 2012r., a więc wyżej wspomniany 30 dniowy termin upłynął w dniu 13 czerwca 2012r. Tymczasem skarga do Sądu została przekazana w dniu 9 sierpnia 2012r., co spowodowało prawie dwu miesięczne opóźnienie w jej rozpoznaniu. Podkreślić przy tym należy, że to opóźnienie jeszcze wzrośnie, ponieważ organ nie przekazał kompletnych akta administracyjnych.
Wymierzając dość niską grzywnę, w stosunku do jej maksymalnej możliwej wysokości, Sąd wziął pod uwagę okoliczność, że nieprzekazanie skargi nie było wynikiem złej woli organu, lecz spowodowane było pomyłką jego pełnomocnika (choć uchybienie pełnomocnika musi być traktowane jako zaniechanie samej strony, która nie może twierdzić, że za działania pełnomocnika nie ponosi odpowiedzialności), nie wynikało również z chęci uchylenia się przez organ od kontroli przez sąd administracyjny zaskarżonego aktu oraz fakt, że obowiązek z art. 54 § 2 p.p.s.a. został wykonany przez organ bezpośrednio po otrzymaniu przez niego odpisu wniosku o ukaranie grzywną.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.