Uzasadnienie
Pismem z 3 lipca 2017 r. M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji "w sprawie o wydanie zaświadczenia o treści ustalonej przez organ (...), gdzie wezwanie skutecznie doręczono organowi, a organ uznał je za nieuzasadnione pismem urzędowym z dnia [...] numer [...], usiłując wykazywać, że (...) rozpoznał (...) wniosek z dnia 5 stycznia 2017 r. zgodnie z przepisami prawa i w całości."
Skarga powyższa została zarejestrowana pod sygn. II SAB/Ke 45/17.
Po zapoznaniu się z odpowiedzią organu na skargę, udzieloną do sprawy II SAB/Ke 45/17, M. M. w piśmie z 1 września 2017 r. wniósł, na podstawie art. 55 § 1 Ppsa, o wymierzenie organowi grzywny, "w celu przymuszenia do przedłożenia środków dowodowych kompletnych akt sprawy i w celu udowodnienia świadectwa organu dla celów postępowania sądowego, pod rygorem, że nie przedłożenie kompletnych i wymagalnych akt spowoduje brak możliwości przyznania organowi racji i przegranie procesu, bowiem konstytutywnym obowiązkiem organu jest udowodnienie bezsporne i dowodowe swoich racji.
Powyższy wniosek jest przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie.
W odpowiedzi na wniosek Komendant Powiatowy Policji wniósł o jego oddalenie jako bezzasadnego. Wskazał, że skarżący 4 lipca 2017 r. skierował do WSA w Kielcach skargę (datowaną na 3.07.17 r.), na bezczynność w przedmiocie wydania zaświadczenia. Z kolei powyższa skarga na bezczynność, odpowiedź na skargę oraz akta sprawy zostały do Sądu przekazane 2 sierpnia 2017 roku, a więc w ustawowym terminie, co oznacza, że organ dopełnił ciążącego na nim obowiązku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przedmiotem rozpoznania jest wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie skargi wraz z kompletnymi aktami sprawy do sądu administracyjnego w trybie, o którym mowa w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej "Ppsa".
Zgodnie z art. 54 § 1 Ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (§ 2). Przepis art. 55 § 1 stanowi zaś, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Podnieść należy, że sprawa II SAB/Ke 45/17, w której to sprawie, zdaniem skarżącego, organ nie przedłożył kompletnych akt, została rozstrzygnięta oddalającym skargę wyrokiem z 21 września 2017 r. Wyrok ten został wydany na podstawie akt administracyjnych przekazanych, w terminie, przez organ, a Sąd nie domagał się ich uzupełnienia. Zatem Sąd uznał, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy był wystarczający do rozpoznania skargi. Dodatkowo Sąd dał temu wyraz w uzasadnieniu do wydanego wyroku wskazując, że nie uwzględnił wniosku o odroczenie rozprawy i o zażądania od organu kompletnych akt osobowych i postępowania administracyjnego złożonego przez M. M. na rozprawie sądowej w dniu 21 września 2017 r., gdyż akta nadesłane przez organ zawierają dokumentację niezbędną do rozstrzygnięcia sprawy.
Mając na uwadze powyższe, skoro skarga wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi została przekazana przez organ w terminie, a nadto akta administracyjne okazały się wystarczające do rozpoznania skargi, Sąd uznał za bezpodstawne żądanie wymierzenia organowi grzywny. W konsekwencji oddalił wniosek na podstawie art. 55 § 1 Ppsa.