Uzasadnienie
W dniu 31.01.2006r. skarżąca D.J. złożyła wniosek o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...], na podstawie art. 55 par 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w wysokości określonej w art. 154 § 6 powołanej ustawy w związku z nie przekazania przez niego wbrew ciążącemu obowiązkowi wynikającemu z art. 54 § 2 p.p.s.a., złożonej za jego pośrednictwem skargi na jego decyzję z dnia 17.08. 2005 r. nr [...].
Sąd rozpoznając wniosek stwierdził, co następuje
D.J. w dniu 16.09.2005r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, na decyzję tego organu z dnia [...].08.2005 nr; [...].
Wniosek o wymierzenie grzywny wraz z wezwaniem do złożenia odpowiedzi został doręczony Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w dniu 8.03.2006 r.
W dniu 13.03.2006 r. za pismem znak [...] Wojewódzki Inspektor przekazał odpowiedź na skargę wraz z całością akt do Sądu, zaś w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny usprawiedliwił zwłokę trudnościami wynikającymi ze zbyt małej obsady kadry urzędniczej w stosunku do ilości spraw.
Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd zważył co następuje
Przepis art. 5.5 zawiera regulację mająca na celu dyscyplinowanie organów administracji publicznej do terminowego wykonywania obowiązków wynikających z przepisu art. 54 § 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wymierzenie grzywny na podstawie powołanego przepisu może nastąpić tylko na wniosek skarżącego.
W świetle wskazanych wyżej okoliczności jest oczywistym faktem, że MTNB w [...] przekazał skargę na swoją decyzję po terminie określonym w art. 54 § 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, i po doręczeniu mu wniosku o wymierzenie grzywny.
Rozpoznając wniosek o wymierzenie organowi grzywny trzeba mieć jednakże na uwadze cel regulacji zawartej w przepisie 55 p.p.s.a. Jak powiedziano już wyżej przepis ten jest środkiem służącym do realizacji obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. a nie środkiem represji.
W tej sytuacji należy przyjąć, że przekazanie sądowi skargi po upływie terminu określonego w art. 54 § 2 oraz po złożeniu wniosku przez skarżącego o wymierzenie temu organowi grzywny, jednak przed podjęciem przez Sąd postanowienia powoduje, że postępowanie o wymierzenie grzywny staje się bezprzedmiotowe i należy je umorzyć.
Inaczej grzywna nie byłaby środkiem zmierzającym do realizacji jej ustawowego celu, gdyż cel ten-został już osiągnięty.
W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie.