Uzasadnienie
W piśmie z 17 grudnia 2016 r. B.B. i R.B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z 8 listopada 2016 r., znak: [....] w przedmiocie nałożenia grzywny oraz postanowienia z 14 grudnia 2016 r., znak: [....] (nie wiadomo czego dotyczy wskazane orzeczenie).
W myśl art. 64 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - dalej jako "p.p.s.a.", do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (§ 3). Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z powyższej regulacji wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym - odstępstwem od ogólnej reguły, w myśl, której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Instytucja ochrony tymczasowej jest jednak ściśle związana ze złożoną skargą, gdyż jej udzielenie przez sąd jest możliwe jedynie w razie wniesienia skargi do sądu na decyzję (postanowienie). Sąd może bowiem wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji (postanowienia) dopiero po przekazaniu mu skargi przez organ odwoławczy.
Tym samym wstrzymanie wykonania danego aktu przed wniesieniem skargi do sądu jest niedopuszczalne (por. m.in. postanowienia: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 27 października 2011 r., sygn. akt III SO/Gd 8/11; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 31 października 2013 r., sygn. akt III SO/Kr 55/13; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 29 lipca 2015 r., sygn. akt II SO/Wr 3/15 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Do chwili obecnej do sądu nie wpłynęła skarga B.B. i E.B. ani na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z 8 listopada 2016 r., znak: [....] w przedmiocie nałożenia grzywny ani na bliżej nieokreślone postanowienie z 14 grudnia 2016 r., znak: [....]. W świetle powyższych wywodów, przedmiotowy wniosek jest niedopuszczalny.
Niezależnie od tych okoliczności dodać należy, że wnioskodawcy w żaden sposób nie uzasadnili na czym miałyby polegać niepowetowana szkoda na skutek wykonania orzeczenia.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał wniosek o wstrzymanie wykonania za niedopuszczalny i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. go odrzucił.