Uzasadnienie
M. M. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o ponowne wymierzenie grzywny T. S.A. z siedzibą w K. w związku z nieprzekazaniem jej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, ewentualnie o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi na mocy art. 55 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarżąca wskazała, że w dniu 22 lutego 2022 roku wniosła za pośrednictwem organu skargę na decyzję tego organu z dnia 14 stycznia 2022 roku o odmowie udostępnienia informacji publicznej.
Ponieważ organ nie nadał tej skardze biegu, M. M. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o wymierzenie mu grzywny, co nastąpiło postanowieniem z 5 sierpnia 2022 r., sygn. II SO/Kr 19/22.
Mimo to w dalszym ciągu jej skarga nie została przesłana i zarejestrowana w WSA w Krakowie.
W odpowiedzi na wniosek strona przeciwna wniosła o jego oddalenie wskazując, że oryginał skargi wraz z aktami został przesłany do WSA w Krakowie wraz z odpowiedzią na wniosek w sprawie sygn. II SO/Kr 19/22.
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Instytucja wymierzenia organowi grzywny w sytuacji braku wywiązania się z nałożonych na niego ustawowych obowiązków w zakresie postępowania sądowoadministracyjnego, ma charakter dyscyplinujący, restrykcyjny i prewencyjny. Mobilizuje ona bowiem organ do niezwłocznego przekazania skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę, a jednocześnie stanowi sankcję za niedokonania tych czynności w wymaganym terminie. Zapobiega także naruszeniom tego obowiązku w przyszłości (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 grudnia 2017 r., sygn. I OZ 1702/17 - dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy trzeba wskazać, że brak było okoliczności uzasadniających wymierzenie grzywny spółce T..
Jak wynika z akt sprawy sygn. II SO/Kr 19/22 (w której po raz pierwszy wymierzono grzywnę za nieprzekazanie przedmiotowej skargi) skarga na bezczynność została faktycznie przesłana jako część "pliku dokumentów" do tej sygnatury; na skutek omyłki Sąd nie zarejestrował przesłanej wówczas skargi na bezczynność w repertorium SAB, lecz po uprawomocnieniu się postanowienia "plik dokumentów" został zwrócony do organu (k. 21 i 58 akt sygn. II SO/Kr 19/22).
Aktualnie, w ramach niniejszego postępowania Sądu wezwał pełnomocnika organu do wyjaśnienia, czy organ jest w dalszym ciągu w posiadaniu oryginału skargi, a jeśli tak to o jego przesłanie. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik organu przesłał oryginał skargi, który zostanie zarejestrowany jako odrębna sprawa w repertorium SAB i skardze tej zostanie nadany dalszy bieg.
Jak wynika z powyższego opóźnienie w rejestracji skargi na bezczynność (i, co za tym idzie, w jej rozpoznaniu) po wydaniu poprzedniego postanowienia wymierzającego grzywnę w dniu 5 sierpnia 2022 r. nie wynikało z winy czy też choćby najlżejszego niedbalstwa po stronie organu, który przesłał wówczas skargę do WSA w Krakowie, lecz z omyłki Sądu. Po zwrocie skargi przez Sąd organ miał podstawy przypuszczać, że należycie wywiązał się z ustawowych obowiązków, a zwrot skargi prze WSA kończy jej procedowanie.
Wymierzenie organowi grzywny w okolicznościach niniejszej sprawy nie prowadziłoby do spełnienia jakiejkolwiek z wymienionych wcześniej funkcji grzywny. Przede wszystkim zaś przesłanką wymierzenia grzywny jest "niezastosowanie się do obowiązków o których mowa w art. 54 § 2", podczas gdy organ z obowiązków tych się wywiązał, przesyłając skargę wraz z aktami jako załącznik do odpowiedzi na wniosek w dniu 15 lipca 2022 r.
Z tych względów wniosek o wymierzenie grzywny należało oddalić na podstawie art. 151 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.