Uzasadnienie
F. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi Fundacji [...] z siedzibą w L. Jak wynika ze znanego Sądowi z urzędu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2019 r., sygn. II SO/Wa 15/19 wniosek F. S. o wymierzenie grzywny Fundacji [...] z siedzibą w L. za nieprzekazanie skargi na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 16 lutego 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej (a więc wniosek tożsamy z rozpatrywanym obecnie) został odrzucony z uwagi na fakt, że wnioskodawca jest osobą małoletnią, a skarga nie została – pomimo wezwania – podpisana przez jego przedstawiciela ustawowego.
Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. – do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Fundacja G. ma siedzibę na terenie właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a zatem właściwy miejscowo do rozpoznania wniosku jest ten właśnie sąd.
W myśl art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Na mocy art. 194 § 1 pkt 1 p.p.s.a. na postanowienie o przekazaniu sprawy innemu sądowi administracyjnemu przysługuje zażalenie.
Wobec stwierdzenia niewłaściwości miejscowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, sprawę należało przekazać sądowi właściwemu na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a.