Uzasadnienie
W dniu 17 grudnia 2014 r. Stowarzyszenie [...] w J. złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakwie za pośrednictwem Burmistrzowi Miasta i Gminy (data wpływu – 22 grudnia 2014 r.) skargę na bezczynność tego organu w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
Skarga została przekazana przez Burmistrza Miasta i Gminy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 2 marca 2015 r. Wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2015 r. w sprawie II SAB/Kr 34/15 skarga ta została uwzględniona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwana dalej ppsa za wyjątkiem m. in. art. 54 § 2 cytowanej ustawy, albowiem przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi, a nie w terminie 30 dni, jak przewiduje to Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie zaś do art. 55 § 1 ppsa w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 ppsa ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 ustawy, jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym prawem.
Orzeczenie sądu w przedmiocie wymierzenia grzywny ma charakter uznaniowy. Oznacza to, że podejmując rozstrzygnięcie w tym przedmiocie sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu oraz czy przekazanie kompletnych akt administracyjnych opóźniło rozpoznanie sprawy (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259).
Zdaniem sądu, w niniejszej sprawie za odpowiednią należy uznać grzywnę w wysokości 300 zł. Orzekając wysokość grzywny sąd miał na uwadze naruszenie przez organ przepisów prawa i stopień zawinienia, w szczególności zaś zakres przekroczenia terminu wskazanego w ustawie. Grzywna we wskazanej wysokości w ocenie sądu, spełnia zarówno funkcję represyjną jak i prewencyjną.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 55§1 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 ppsa