Uzasadnienie
W dniu 8 czerwca 2010 roku PKS [...] Sp. z o.o. w N., na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniósł o wymierzenie Staroście N. grzywny z tytułu niewykonania obowiązku przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie skargi z dnia 18 listopada 2009 r. na bezczynność Starosty oraz akt administracyjnych w tej sprawie w przedmiocie obniżenia stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu z3%na1%.
W uzasadnieniu wskazał, że na skutek zażalenia wnioskodawcy z dnia 28 lipca 2009 r., Samorządowe kolegium Odwoławcze w N. postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. zobowiązało Starostę do załatwienia sprawy w terminie 7 dni. Pomimo upływu w/w terminu sprawa nie została załatwiona. W związku z powyższym, zgodnie z art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w dniu 19 listopada 2009 r. wysłana została skarga do Starosty N. Mimo upływu ustawowego terminu do wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 w/w ustawy, Starosta nie przekazał skargi i akt sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu.
W odpowiedzi na w/w wniosek, Starosta wyjaśnił, że przedmiotowa skarga PKS [...] Sp. z o.o. na bezczynność oraz akta administracyjne w tej sprawie wraz z obszernym wyjaśnieniem zostały przesłane na do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przy piśmie tut. Urzędu z dnia 30 czerwca 2010 r. znak: [...].
Opóźnienie w przesłaniu ww. dokumentów było m.in. związane z brakiem całości akt sprawy znak: [...], gdyż od końca 2007 r. do początku stycznia 2010 r. toczyły się postępowania dotyczące ustalenia obowiązującej wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego przez PKS w N. nieruchomości Skarbu Państwa położonej w. N., obj. [...] - najpierw przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w N., a potem (w związku z wniesieniem przez PKS [...] Sp. z o.o. sprzeciwu od orzeczenia SKO z dnia [...] września 2008 r. znak: [...] przed sądem cywilnym. Akta przedmiotowej sprawy znak: [...] tut. Urząd otrzymał przy piśmie SKO w N. z dnia 19 marca 2010 r. sygn. [...], w związku z prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w N. z dnia 14 grudnia 2009 r. sygn. akt [...] ustalającym obowiązującą wysokość opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste nieruchomości obj.[...].
Na terminowość dalszego przekazania akt miała wpływ duża ilość spraw prowadzonych w tut. Urzędzie z zakresu gospodarki nieruchomościami, które są sprawami bardzo czasochłonnymi o skomplikowanym charakterze:
Z uwagi na powyższe oraz fakt, iż oświadczenie woli właściciela składane w postępowaniu dotyczącym zmiany stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego (analogicznie jak przy wypowiedzeniu i aktualizacji opłaty rocznej) - na prowadzenie którego została złożona skarga na bezczynność tut. Urzędu - ma charakter czynności cywilnoprawnej (ze względu na charakter użytkowania wieczystego jako instytucji prawa cywilnego i cywilnoprawny charakter opłat ponoszonych z tego tytułu) a nie orzeczenia administracyjnego w myśl przepisów Kpa, wniósł o nie wymierzanie wnioskowanej grzywny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 54 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przy czym organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W myśl natomiast art. 55 § 1 p.p.s.a., razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
W przedmiotowym wypadku niewątpliwie doszło do uchybienia przez Starostę N. obowiązkowi wynikającemu z art. 54 § 2 p.p.s.a., albowiem termin do przekazania skargi został przekroczony o ponad 6 miesięcy. Zaznaczyć przy tym należy, że okoliczności faktyczne przedstawione przez Starostę w odpowiedzi na wniosek o nałożenie grzywny, nie usprawiedliwiają tak znacznego uchybienia terminu z art. 54 § 2 p.p.s.a. Przedmiotowe akta były bowiem w jego dyspozycji ponad 3 miesiące przed ich przekazaniem, a samo ich przesłanie do WSA nie jest czynnością skomplikowaną i na tyle czasochłonną, aby opóźnienie to mogła usprawiedliwić duża ilość spraw prowadzonych w Urzędzie.
Tym samym wniosek należy uznać za uzasadniony, a wysokość nałożonej grzywny jest w ocenie Sądu adekwatna do stopnia uchybienia w terminowym przekazaniu skargi wraz z aktami, przy uwzględnieniu okoliczności przytoczonych przez Starostę w piśmie z 7 lipca 2010 roku.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie w/w przepisów.